ebru sanatı

en eski türk kâğıt süsleme sanatlarından biridir. çağatayca "hare gibi, damarlı" anlamına gelen "ebre" kelimesi bilinen ilk adıdır.
daha sonraki yıllarda; "abru ( su yüzü ) ve "ebri ( bulutumsu, bulut gibi ) olarak isimlendirilen bu sanat günümüzde "ebru" olarak anılmaktadır. su an avrupa da marbling diye bilinen ebru 17. yüzyilda avrupaya türk kağıdı adiyla gitmistir. zorlu ve emek isteyen bir sanat olan ebru, geri dönüsü olmayan, tekrari olmayan, çok degiskenli bir sanattir.
ilk defa kaç yılında yapıldığına dair kesin bilgiler yoktur, ama tarihelenerek yapılmış en eski ebrular topkapı sarayı nda bulunan arifi'nin 1539 tarihli guy-i çevgan eserindeki ebrulardır.
mustafa düzgünman, necmeddin okyay, fuat başar, hikmet barutcugil, bahtiyar hira en tanınan ebruculardır.

kullanılan araç ve gereçler;
tekne (paslanmaz), boya (toprak boya), kağıt, öd (sığır ödü) , su, kıvam arttırıcı (kitre ), biz , tarak, fırça (gül dalı ve at kılından yapılmış),

suyun içine atılıp eritilen kitre bir kaç gün bekletildikten sonra süzülerek tekneye alınır. su, ve öd katılarak hazırlanan boyalar fırça ve biz yardımıyla tekneye atılarak şekiller verilir. son aşama olarak tekneye hava kabarcığı bırakılmayacak şekilde yatırılan kağıt, tekneden sıyırılarak alınır.

çeşitleri;
*battal ebru
*hatip ebrusu
*çiçekli ebru
*akkase ebrular
*çift baskılı ebrular
*hafif ebru
*kumlu-kılçıklı ebrular
*bülbül yuvası
*taraklı ebru
*şal ebrusu
*gelgit ebru

ebruda kullanılan tüm malzemeler ve boyalar doğal olmalıdır. bu yüzden ebru yapmaktan çok ebru yapım aşaması en zor olanıdır. öğrenimi tecrübeye dayanır. ebru sükûnetle yapılır, yapıldıkça huzur bulunur.
hele fonda erkan oğur un enstrümantal albümü varsa değmeğin keyfe.