ahmet telli

dudaklarımı kanatırcasına ısrıyorum günlerdir
bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem *
oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
sessizce çekip gidiyorum şimdi,sessiz ve kimliksiz

belki yine gelirim, sesime ses veren olursa birgün
*