hoşgörüden bahsedip dinden cıkanı oldurmek

ateist gözüyle hayata bakmak kaynaklı hayatı yanlış anlama serisinin son filmidir.

günümüzde kullanılan anlamıyla insan hakları, hoşgörü, humanizm, kardeşlik vb. kavramlar hep gavurların kendi hayatlarını düzenlemek için uydurdukları, dinsizlik çıkışlı kaynaklardır. ki bu da dinsizliğin de bir din olduğunun, kişinin dinsiz olamayacağının bir ispatıdır.

gelelim neden çelişki olmadığına: tv, dergi, birçok internet sitesi ve tüm bu tip günümüz yayın organlarının bize sürekli telkin etmeye çalıştığının, gerçek ve mantıklı olanın bu tip olması gerektiğinin sürekli telkin edildiği yaşam biçimi, insanlıktan uzak, zavallı bir yaşam biçimidir.

müslümanlar dışında tüm insanlık, müslümanlara ibret olsun diye yaratılmıştır. bir kısmı yok olacak diğer kısmı da cehenneme odun olacaktır. kısaca şu içinde bulunduğumuz göz açıp kapayıncaya kadar bitecek olan fani hayat ve dünyada, sadece müminlerin maşasıdır kafir ve münafık olanlar.

allah korkusu, müslümanın tek korkusudur. çeşitli sebeplerle (akıl baliğ olmamak, aileden yeterli eğitimi alamamak, yanlış bir çevreye sahip olmak etc.) dinden çıkan veya çıkmaya meyillenen müslüman uyarılmalı, doğru tarafa sık sık döndürülmelidir.belli bir süre takibe alınıp izlenmeli, daha sonra iyice dinden çıktığı görülürse öldürülmelidir.
çünkü bir kez dinden çıkan, daha sonra iman ettim dese bile yine çıkacak, diğer müminleri de saptıracaktır.

son tercih olarak kullanılmasına rağmen islam'da bulunan bir gerçektir.

örneğin:
yemame'den dönen birisine, hz. ömer (r.a) ciddî birşeyin olup olmadığını sorar. gelen zât, ciddî ve önemli birşeyin olmadığını, sadece içlerinden birinin irtidat ettiğini söyler. hz. ömer (r.a) heyecanla yerinden doğrulur ve, "ona ne yaptınız?" diye sorar. adam, "öldürdük" deyince, hz. ömer (r.a) aynen allah resûlü (s.a.s) gibi bir iç geçirir ve adama hitaben, "onu bir yere hapsedip bir müddet bekletmeli değil miydiniz?" der. sonra da ellerini kaldırır ve rabbine karşı şu niyazda bulunur: "allah'ım, kasem ederim bunlar bu işi yaparken ben yanlarında yoktum. ve yine kasem ederim, duyduğum zaman da yaptıklarından hoşnut olmadım."

(bkz: muvatta akdiye 58)