bugün
- arkadaşlar bakar mısınız bi18
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması32
- psikolojik rahatsızlıklar genetik midir4
- eski nickimi özlüyor olmam10
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek5
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet21
- köyünü özlemek5
- akit gazetesi3
- doğal gaz vs kalorifer2
- kapalı alanda başlayan nefes darlığı ve çarpıntı3
- geyze2
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- eşcinsellerle gönül eğlendirip kızla evlenen güruh3
- ev genci24
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- the merich'in gerçek yüzü5
- mandıra filozofu filmindeki sakallı tip3
- aranızda tansiyon hastası var mı3
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- traveler ile uçak yolculuğu5
- genital bölge hijyeni önemli mi3
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç2
- güne başlarken dinlenmesi gereken şarkılar3
- evhamlı olmak3
- istanbul'da 475 milyona villa olması8
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması10
- seni karım yapacağım arslanım3
- üvey baba dizisindeki deri yelekli bıyıklı adam2
- 17 kasım 2026 israil avusturya maçı3
- kadeshmal kadesmal paradus paradus2
- elimizde kalan tek nick teknik11
- herzog'un avrupa'yı koruyoruz iddiası6
- xiaomi 18 pro max4
- the gentlemen2
- sözcü tv'ye kayyum atanması6
- istanbul da yapılabilecek aktiviteler8
- aleyna kalaycıoğlu6
- dış güçlerin sürekli türkiye ile uğraşması3
- türkiye'nin erken seçime gitmesi gerekliliği6
- thierry henry vs zlatan ibrahimovic4
- hoca2
- z kuşağı3
- pelin akil2
- kale3112'yi evlendirmek12
- true'nun çaylaklıktan çıkması2
- kadınların askerlik yapmamasının nedenleri7
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı10
- sözcüye kayyum fondipi unuttururmu3
http://www.facebook.com/v...p?v=154160344233#comments
adresinden bir kısmı izlenebilen 29 mart 2005 tarihinde gösterime girmiş ve hala devam etmekte olan istanbul devlet tiyatrosu oyunu.
oyuncular:
Özlem Güveli Türker
Özden Çiftçi
Musa Uzunlar
Yazan: Civan Canova
Rejisör: Turgay Kantürk
Dekor: Ethem izzet Özbora
Kostüm: Gülhan Kırçova
Işık: Enver Başar
Reji Asistanı: Emrah Eren
Powerpoint Tasarım ve Resim Seçici: Vural Çınar
Powerpoint Kumanda: Başak işur
--spoiler--
"Dünyada beni özleyen, sesimi duymak isteyen tek bir canlı dahi yok."
Ful yaprakları, sesleri çıkmadığı halde hayata haykırmaya çalışanların oyunudur.
"Orada kimse yok mu?"
Yaşam hiç bir evresinde kucak açmamıştır, koca şehrin ortasında, tek kişilik hücrelerinde yaşamak zorunda bırakılanlara.
Tek yol kendilerine benzer birilerini bulmaktır. Ama "kendilerine benzer birileri" de yoktur aslında. Çünkü o ortamda kendileri bile kendilerine benzememektedir.
O halde gerçeği sanalın içinde eritmek ve de yeniden şekillendirmek gerekmektedir.
"Ful Yaprakları", hiçliğin kıyısında dolananların var olma ve hayatlarını yeniden yazma çabalarıdır.
ROMANYA ELViRA GODEANU TiYATROSU ULUSLARARASI FESTiVALi EN iYi KADIN OYUNCU ÖDÜLÜ
Oyun, ara dahil 2 saattir.
--spoiler--
yazar canova'nın oyun hakkında yazısı;
Oyun yazarken klavye üzerindeki parmaklarım genellikle frene basmakta zorlansa da, ısmarlama bir yazı istendiğinde tıkanır kalırım. Bir türlü yazamam o ilk cümleyi. Sinirlenirim.. Neden benden böyle bir yazı istendiğine öfkelenir, çaresizlikten laf cambazlıklarına başlarım. 'Oyunun anlatmak istedikleri kendi içindeki dramatik örgüde gizlidir zaten, fazla söze ne hacet ' düşüncesiyle kendi cümlelerimden aşırmalar yapar, sonra da cıcığı çıkana kadar didiklerim bunları.
Oyunun provaları başladığına göre, "Ful Yaprakları" hakkında da program dergisi için er veya geç yazı istenecekti. Ben önce davranayım istedim ve keyifli bir anımda oturdum masaya.
insan yazdıktan bir süre sonra yabancılaşıyor oyununa. Hatta öylesine yabancılaşıyor ki, oyunu çalışanların heyecanını paylaşmakta bile güçleniyor ilkin. Musa' nın Richard'ı benden daha iyi tanıması ya da Özlem'in oyun içerisindeki şifrelerden yola çıkarak dramatik kurgunun ve kişilerin geçmişlerini neredeyse eskiçağlara dayandıracak kadar boyutlandırması, bana uzun bir süredir kendimce geçerli nedenlerle ihmal ettiğim bir sevdiğimin, müthiş bir sürprizle karşıma çıkarılması gibi geldi. Farklı bir heyecen yaşadım. Kavuşma heyecanı. Ve bizi kavuşturanlar ikimizi de neredeyse bizden daha iyi tanıyorlar. Doğrusu da bu bence. Ben sevdiğimi ihmal etmişim ama yönetmeni ve oyuncuları sahiplenmiş onu. Bir süreliğine evlat edinmişler.
Bunca girizgah cümlesinden sonra gelelim sadede. Ben bu oyunu niye yazdım?.. Dürüstçe söylemek gerekirse, ilkin çok farklı nedenlerle oturmuştum masa başına. "Ful Yaprakları"nı değil, başka şeyleri yazacağımı umuyordum. Başka ilişkileri, başka kişileri anlatacaktım güya. Oysa bilinç altımın beni masa başına oturtmak için düzenlediği küçük bir oyunmuş bu. Amacı "Ful Yaprakları"nı yazdırmakmış.
ikinci sayfayı bitirdiğimde, o hain bilinç altım, Genç kız'ın "Ben aslında porno yıldızı olmak isterdim" dediği zaman, aslında ne olup ne olmadığını, gerçekte ne olmak istediğini ve de kendisini nasıl bir finalin beklediğini kulağıma fısıldamıştı bile. Yazma süreci boyunca daha bir çok şey fısıldamıştı kulağıma bilinç altım. Bazan sayfalar boyu kandırarak, onlarca sayfa yazdırtıp sonra da şaka yaptığını söyleyerek, binlerce kelimeyi çöpe attırarak, ama sonuçta bence çok mühim ipuçları verip gerçekten içinden geçenleri yazdırmıştı.
"Dünyada beni özleyen, sesimi duymak isteyen tek bir canlı dahi yok." diye fısıldamıştı ilkin kulağıma bilinçaltım, belirsiz bir rol kişisinin sesini taklit ederek. Sonra da bunun ne yürekler yırtan bir haykırış olduğunu anlatmaya koyulmuştu...
"insanını bunu söyleyebilmesi için, var olan tüm canlılarla bir biçimde ilişkişini bitirmiş olması gerekir." diye karşılık verdi aklım bilinçaltıma,
"Düşünsene, kimse beklemiyor seni. Kimse 'nerde bu?' diye merak etmiyor. Ne bir ses, ne bir sinek, ne bir sevgi parçacığı, ne nefes, ne de aşk. Tek başına yaşamaya programlanmamış bir tür için katlanılmaz bir durum."
"Ben de bunu söylemek istiyorum." dedi bilinç altım, ve tekrar sesini değiştirerek şöyle fısıldadı;
"Orda kimse yok mu?"
Ve aklım girdi devreye;
"işte bunu anlatan bir oyun yazmalısın."
Aklım ve bilinç altım arasındaki bütün bu konuşmalar yazma sürecinin başlarında oldu.
Ben bu cümleyi yazmakta olduğum oyunun kişilerine söyletmesem de, için için hep şöyle haykırdılar ;.
"Orada kimse yok mu?"
Ful yaprakları, sesleri çıkmadığı halde hayata haykırmaya çalışanların oyunudur.
Yaşam, hiç bir evresinde kucak açmamıştır; koca şehrin ortasında, tek kişilik hücrelerinde yaşamak zorunda bırakılanlara. Tek yol kendilerine benzer birilerini bulumaktır. Ama 'kendilerine benzer birileri'de yoktur aslında. Çünkü o ortamda kendileri bile kendilerine benzememektedir. O halde gerçeği sanalın içinde eritmek ve de yeniden şekillendirmek gerekmektedir.
'Ful Yaprakları', hiçliğin kıyısında dolanan - bu tabirimi ukalaca bulmazsanız – anti kahramanların var olma ve hayatlarını yeniden yazma çabalarıdır.
Oyunun ilk okuma provasına katıldığım gün, artık provalara gelmek istemediğimi söylemiştim arkadaşlarıma. 'Zaten en iyi yazar ölü yazardır' diye takılmıştı oyunun yönetmeni arkadaşım Turgay Kantürk. Bence de öyle. Asıl işim oyunculuk olduğundan bu duyguyu çok iyi biliyordum. Bazı oyuncular -ki ben de bunlara dahilim - ve de yönetmenler, her ne hikmetse, prova aşamasında yazarımızın 'naciz vücudunu' görmektense ruhuyla iletişim kurmayı tercih ederler. Çünkü masa başı ve sahne farklı mekanlardır. Masa başını doğum odasına benzetirsek eğer, sahneyi de çocuk yuvası ile üniversite arasında herhangi bir kuruma benzetebiliriz. Bu bağlamda doğumu yaptıran doktorun çocuğun akademik hayatına müdahale etmesi ne derece doğru olur?
Oyunumu bitirdiğim gün ayrılmıştı yollarımız. Eğer yazarından bağımsız olarak var olabiliyorsa - ki umarım öyle olur - görev tamamlanmıştır. Ve de benim inancıma göre yazılan herşey herkesindir. Telif konusuna gelince, ben sadece doğum ücreti alıyorum.
Ben haykıracağım kadar haykırdım. Çok sevgili "Ful Yaprakları"mı, farklı yapraklar toplamak uğruna yeni sahiplerine emanet ediyorum.
Civan Canova
Mart 2005
adresinden bir kısmı izlenebilen 29 mart 2005 tarihinde gösterime girmiş ve hala devam etmekte olan istanbul devlet tiyatrosu oyunu.
oyuncular:
Özlem Güveli Türker
Özden Çiftçi
Musa Uzunlar
Yazan: Civan Canova
Rejisör: Turgay Kantürk
Dekor: Ethem izzet Özbora
Kostüm: Gülhan Kırçova
Işık: Enver Başar
Reji Asistanı: Emrah Eren
Powerpoint Tasarım ve Resim Seçici: Vural Çınar
Powerpoint Kumanda: Başak işur
--spoiler--
"Dünyada beni özleyen, sesimi duymak isteyen tek bir canlı dahi yok."
Ful yaprakları, sesleri çıkmadığı halde hayata haykırmaya çalışanların oyunudur.
"Orada kimse yok mu?"
Yaşam hiç bir evresinde kucak açmamıştır, koca şehrin ortasında, tek kişilik hücrelerinde yaşamak zorunda bırakılanlara.
Tek yol kendilerine benzer birilerini bulmaktır. Ama "kendilerine benzer birileri" de yoktur aslında. Çünkü o ortamda kendileri bile kendilerine benzememektedir.
O halde gerçeği sanalın içinde eritmek ve de yeniden şekillendirmek gerekmektedir.
"Ful Yaprakları", hiçliğin kıyısında dolananların var olma ve hayatlarını yeniden yazma çabalarıdır.
ROMANYA ELViRA GODEANU TiYATROSU ULUSLARARASI FESTiVALi EN iYi KADIN OYUNCU ÖDÜLÜ
Oyun, ara dahil 2 saattir.
--spoiler--
yazar canova'nın oyun hakkında yazısı;
Oyun yazarken klavye üzerindeki parmaklarım genellikle frene basmakta zorlansa da, ısmarlama bir yazı istendiğinde tıkanır kalırım. Bir türlü yazamam o ilk cümleyi. Sinirlenirim.. Neden benden böyle bir yazı istendiğine öfkelenir, çaresizlikten laf cambazlıklarına başlarım. 'Oyunun anlatmak istedikleri kendi içindeki dramatik örgüde gizlidir zaten, fazla söze ne hacet ' düşüncesiyle kendi cümlelerimden aşırmalar yapar, sonra da cıcığı çıkana kadar didiklerim bunları.
Oyunun provaları başladığına göre, "Ful Yaprakları" hakkında da program dergisi için er veya geç yazı istenecekti. Ben önce davranayım istedim ve keyifli bir anımda oturdum masaya.
insan yazdıktan bir süre sonra yabancılaşıyor oyununa. Hatta öylesine yabancılaşıyor ki, oyunu çalışanların heyecanını paylaşmakta bile güçleniyor ilkin. Musa' nın Richard'ı benden daha iyi tanıması ya da Özlem'in oyun içerisindeki şifrelerden yola çıkarak dramatik kurgunun ve kişilerin geçmişlerini neredeyse eskiçağlara dayandıracak kadar boyutlandırması, bana uzun bir süredir kendimce geçerli nedenlerle ihmal ettiğim bir sevdiğimin, müthiş bir sürprizle karşıma çıkarılması gibi geldi. Farklı bir heyecen yaşadım. Kavuşma heyecanı. Ve bizi kavuşturanlar ikimizi de neredeyse bizden daha iyi tanıyorlar. Doğrusu da bu bence. Ben sevdiğimi ihmal etmişim ama yönetmeni ve oyuncuları sahiplenmiş onu. Bir süreliğine evlat edinmişler.
Bunca girizgah cümlesinden sonra gelelim sadede. Ben bu oyunu niye yazdım?.. Dürüstçe söylemek gerekirse, ilkin çok farklı nedenlerle oturmuştum masa başına. "Ful Yaprakları"nı değil, başka şeyleri yazacağımı umuyordum. Başka ilişkileri, başka kişileri anlatacaktım güya. Oysa bilinç altımın beni masa başına oturtmak için düzenlediği küçük bir oyunmuş bu. Amacı "Ful Yaprakları"nı yazdırmakmış.
ikinci sayfayı bitirdiğimde, o hain bilinç altım, Genç kız'ın "Ben aslında porno yıldızı olmak isterdim" dediği zaman, aslında ne olup ne olmadığını, gerçekte ne olmak istediğini ve de kendisini nasıl bir finalin beklediğini kulağıma fısıldamıştı bile. Yazma süreci boyunca daha bir çok şey fısıldamıştı kulağıma bilinç altım. Bazan sayfalar boyu kandırarak, onlarca sayfa yazdırtıp sonra da şaka yaptığını söyleyerek, binlerce kelimeyi çöpe attırarak, ama sonuçta bence çok mühim ipuçları verip gerçekten içinden geçenleri yazdırmıştı.
"Dünyada beni özleyen, sesimi duymak isteyen tek bir canlı dahi yok." diye fısıldamıştı ilkin kulağıma bilinçaltım, belirsiz bir rol kişisinin sesini taklit ederek. Sonra da bunun ne yürekler yırtan bir haykırış olduğunu anlatmaya koyulmuştu...
"insanını bunu söyleyebilmesi için, var olan tüm canlılarla bir biçimde ilişkişini bitirmiş olması gerekir." diye karşılık verdi aklım bilinçaltıma,
"Düşünsene, kimse beklemiyor seni. Kimse 'nerde bu?' diye merak etmiyor. Ne bir ses, ne bir sinek, ne bir sevgi parçacığı, ne nefes, ne de aşk. Tek başına yaşamaya programlanmamış bir tür için katlanılmaz bir durum."
"Ben de bunu söylemek istiyorum." dedi bilinç altım, ve tekrar sesini değiştirerek şöyle fısıldadı;
"Orda kimse yok mu?"
Ve aklım girdi devreye;
"işte bunu anlatan bir oyun yazmalısın."
Aklım ve bilinç altım arasındaki bütün bu konuşmalar yazma sürecinin başlarında oldu.
Ben bu cümleyi yazmakta olduğum oyunun kişilerine söyletmesem de, için için hep şöyle haykırdılar ;.
"Orada kimse yok mu?"
Ful yaprakları, sesleri çıkmadığı halde hayata haykırmaya çalışanların oyunudur.
Yaşam, hiç bir evresinde kucak açmamıştır; koca şehrin ortasında, tek kişilik hücrelerinde yaşamak zorunda bırakılanlara. Tek yol kendilerine benzer birilerini bulumaktır. Ama 'kendilerine benzer birileri'de yoktur aslında. Çünkü o ortamda kendileri bile kendilerine benzememektedir. O halde gerçeği sanalın içinde eritmek ve de yeniden şekillendirmek gerekmektedir.
'Ful Yaprakları', hiçliğin kıyısında dolanan - bu tabirimi ukalaca bulmazsanız – anti kahramanların var olma ve hayatlarını yeniden yazma çabalarıdır.
Oyunun ilk okuma provasına katıldığım gün, artık provalara gelmek istemediğimi söylemiştim arkadaşlarıma. 'Zaten en iyi yazar ölü yazardır' diye takılmıştı oyunun yönetmeni arkadaşım Turgay Kantürk. Bence de öyle. Asıl işim oyunculuk olduğundan bu duyguyu çok iyi biliyordum. Bazı oyuncular -ki ben de bunlara dahilim - ve de yönetmenler, her ne hikmetse, prova aşamasında yazarımızın 'naciz vücudunu' görmektense ruhuyla iletişim kurmayı tercih ederler. Çünkü masa başı ve sahne farklı mekanlardır. Masa başını doğum odasına benzetirsek eğer, sahneyi de çocuk yuvası ile üniversite arasında herhangi bir kuruma benzetebiliriz. Bu bağlamda doğumu yaptıran doktorun çocuğun akademik hayatına müdahale etmesi ne derece doğru olur?
Oyunumu bitirdiğim gün ayrılmıştı yollarımız. Eğer yazarından bağımsız olarak var olabiliyorsa - ki umarım öyle olur - görev tamamlanmıştır. Ve de benim inancıma göre yazılan herşey herkesindir. Telif konusuna gelince, ben sadece doğum ücreti alıyorum.
Ben haykıracağım kadar haykırdım. Çok sevgili "Ful Yaprakları"mı, farklı yapraklar toplamak uğruna yeni sahiplerine emanet ediyorum.
Civan Canova
Mart 2005
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com