anne sevgisi

benim odamın penceresi doğuya bakıyor. bazı geceler -yaz olmasından dolayı elbet- açık unutuyorum pencereyi ve hatta perdeyi. bu durumda sabahın yakıcı güneşi beni terletiyor ve sıkılarak uyanıyorum adeta.
işte bugün sabah yine uyandım ve güneşin doğmakta olduğunu gördüm, kalkıp perdeyi örtmeliyim dedim ama yine uyuya kalmışım. bir saat sonra uyandığımda ise pencerenin baktığı balkonda bir geniş örtünün çamaşır ipine mandallandığını gördüm sözlük.
o kadın, melek, iyilik timsali insan; yani anacuğum, kalmış ve benim için sabahın altısında bir örtü iliştirmiş ipe...
bu sevgi değilde nedir sözlük... bir sevgilinin kalbinde hep yaşıyoruzda bilmiyor ve anlamıyoruz. biz ne kadar üzsekte, yorsakta, zahmette çektirsek onlara sonuç değişmiyor. çünkü onlar zaten bunu kabullenmişler, daha biz doğarken.
anne bu sözlük; başka şeye benzemiyor, inan.