rene guenon

modern dünyanın saçmalıklarına karşı takılabilecek en karizmatik ve en entelektüel tavrın mimarıdır bu adam. hidayete erdim, nur doldum falan gibi bir duygusallıkla değil bildiğin matematiksel bir kesinlikle, bir sistem mühendisi edasıyla islam'a, yani mısır’da aldığı adıyla (bkz: abdülvahid yahya) kimliğine bürünmüştür.

(aynı zamanda matematikçidir)

çoğu kişi fransız bir adam neden durup dururken müslüman olur? diye sora dursun, guenon'un derdi aslında doğrudan islam'ın kendisinden ziyade, modern çağda bozulmadan kalabilmiş, o kadim hakikati traditiontaşıyan bir (bkz: silsile) bulmaktır. reis o kadar sistemci ve o kadar katı bir mantıkla hareket ediyor ki; batı'nın rasyonalizm, pozitivizmve ilerleme masallarının birer illüzyon olduğunu görünce, elinde kalan tek sağlam kaleye, yani doğu'nun o bozulmamış inisiyatikzincirlerine tutunuyor.

kitaplarını okurken sizi müslüman olmaya falan davet etmez hatta çoğu zaman dinkelimesini bile modernlerin anladığı sığlıkta kullanmaz. o bir (bkz: metafizikçi) olarak size evrenin çalışma prensiplerini, sembolizmin dilini ve modern insanın nasıl bir nicelik bataklığında (bkz: niceliğin egemenliği ve çağın alametleri) boğulduğunu anlatır. batılıların bu adamı hala deli gibi okumasının ve saygı duymasının sebebi de budur guenon onlara bir inanç pazarlamaz, onlara çöken binalarının kolonlarındaki çatlakları gösterir.

kısacası kalbiyle değil, devasa ve tavizsiz zihniyle hakikati bulmuş, mısır'da sessiz sedasız bir sufiolarak yaşamış ama arkasında modern dünyayı zihnen darmadağın eden bir külliyat bırakmış gerçek bir entelektüel devdir.
bir babadır