şarap

kesinlikle dünyanın en güzel içkisidir. boşuna mı uğruna kısa ama anlamlı methiyeler düzmüş ömer hayyam ve neyzen tevfik ikilisi, elbet vardır bir bildikleri (bu bir). boşuna mı onu içince aşk felsefesi yapar insan, sevdiği yoksa bile varmış gibi, adı sanı bile bilinmeyen platonik bir cisime methiyeler düzer... aşk felsefesi yaptırıyorsa bu meretin bir bildiği vardır kesinlikle ( bu iki). şimdi diyelim ki; bira namussuzunu içtin; e ne oldu gittin aynen işedin. en fazla yarım ya da bir saatlik ömrü vardır biranın, bünyede güzel cümleler kurdurtmaya sonra midedeki şişlik hissi gidince o da gider zaten, merak etme (bu üç). şimdi diyelim ki rakı namuzsuzunu içtin (hani şu halis mulis türk icadı olan aslan sütünü); kalk bakalım ertesi sabah... kafanın içinde fillerin çiftleşmesinden, dün geceden bir şey hatırlıyor musun? ayrıca bir de o namussuzun yanında yediğin mezeler seni kusturuyorsa o zaman görürsün rakının güzelliğini (bu dört)... bu liste böyle uzar gider; kısacası öbür tarafta yanacağını düşünsen bile ya da o güzel kız seni sevmiyorsa bile ya da daha mühimi var ya, o kız seni aldatmış da olabilir... ya da ne bileyim anan baban v.s. ölmüştür ya da sevdiğin bir arkadaşın intihar etmiştir ya da ne bileyim boku bokuna yaşamışsındır... ama benden sana tavsiye kesinlikle şu zıkkımı içmeden, bu dünyadan gitme güzel kardeşim. aksi taktirde boşuna yaşanmışlıklarının daha doğrusu boşuna yaşanmamışlıklarının sebeplerinden birisi de bu şarap denen zıkkım olur.*