depresyon

herkes çok şey bilir hakkında, şunu yap, bunu yap, der. ama ne hissettiğini, sana çözüm sunacağını bilmezler tavsiye verirken.
mesela kadınlar... 15 senedir itinayla siktir edildiğim için flörtün ne olduğunu unuttum. beni siktir edenlerse özgürce aşk ve cinsellik yaşıyor. yaşayamadığım şeyler aklımdan çıkmıyor, geride de dönemem. terapistler de '' 19-29 yaş arası değil, 30 yaş üstü kadınlara yönel '' tavsiyesi veriyor. denedim, yapamıyorum. 19-29 yaş arasında yaşamadıklarım varken hiçbir şey hissetmediğim kadınlarla romantik ve cinsel bağ kuramıyorum. üstelik 30 yaş üstü her kadın da sevcan yaşar ve deniz ışın gibi hem dış güzelliğe hem de entelektüel yapıya sahip değil... demek ki çözüm yok.
yani bazı sorunlar düzelmedikçe depresyon da düzelmez. geriye de gidemeyeceğine göre bazı sorunlarla yaşayıp onları bastırmanın yöntemlerini aramak zorundasın. çünkü o sorunun içe sinen bir çözümü yok, olmuyor işte.

not: ben de mutlu olmak isterim ama içime sinmeyen, zoraki bir mutluluğu istemiyorum. bu yüzden aklımın bir köşesinde intihar duruyor. keşke böyle olmasaydı ama tek sorumlusu ben değilim.