rafael nadal

roger federer'in eline bir kez daha vermiş tenisçi.

vakti zamanında federer nadal'ı acımasızca harcarken, türk milletinin dna'sından gelen mazlumun tarafını tutma özelliğinden olsa gerek pek sempati duydum ben bu adam. ispanyolları oldum olası severim zaten. isviçreliler soğuk adamlar sevmiyorum bu memleketi.

pazar günkü maç hislerime tercüman oldu, mutlu oldum. hele son setin 6. oyunu; nadal 4-1 önde, federer servis kullanıyor, nadal *iklemiyor. allahım ne güzel sahneler bunlar.

kız arkadaşım çekiştiriyor "hadi ama ya dışarıya çıkacaktık, söz verdiydin". dur dedim, bir sus! tarihe tanıklık ediyoruz. 15 dakikamı daha ayırıp son iki oyunu izleme şerefine de nail oldum. pek de uzatmadı nadal zaten, gerçi son oyunda 30-0 öne geçtikten sonra ciddi bir heyecana kapıldı, 30-30 a geldikten sonra aklı başına gelmiş olacak ki, zorlayıverdi federer'i aldın iki puan daha ve şampiyonluğ adını yazdırdı.

uzun süre de dünyanın 1 numarası olarak kalması kesin gibi duruyor.