yeliz

şimdi burada kendisini deşifre etmek istemiyordum ama kendisi dolmuşta görülünce hatırlanıp anımsanmıştır, yazmamak olmaz.

(bkz: uludag sozluk magazin hattı)

efendim yeliz bir bayan ismi olarak kullanılsa da, eski ankaralı olup rock barlara takılan insanlar hatırlayacaktır ki yolcu rock bar vardır ankarada. (bkz: anlatım bozukluğu) * bu barda çalışan bir garson kız vardı yeliz diye. evet evet işte o yarı küt siyah saçlı, orta boylu, hafif balık etli, acık tenli, gözlerinde inanılmaz bakışı olan kızın adı yelizdi.

allahım günde en az 3-4 yiğit insan yeliz yollarında helak olurdu. yani kız sadece bozmakla kalmazdı. inanılmaz bir ezme yeteneği vardı. konuşmazdı; sadece bir bakış atardı ki zannedersiniz o an, yani 1 saniyelik dahi olsa dünyanın en zavallı insanı olurdunuz. cok yiğit gördüm bu yolda heba olan. bir çoğunu uyardık dinlemedi. bir çoğunu uyardık dinledi. neyse işte... yıllar gecti o sakaryada ki eski yolcu kapanalı. tabi yeliz de yoktu artık yeni yolcuda. gözler aradı bulamadı. ama ne hikmetse yıllar sonra karşılaşılan oldu. minibüs boşken yanınıza gelip oturmasıyla ""hani bak tanıdım seni, sen o yalakalardan değildin yanına oturuyorum o yüzden"" derken; selam bile vermemesiyle de hala prensiplerinden vazgeçmeyen * * helal olsun dedirten, karakterinden hala ödün vermediği içinde tebrik edilesi oldu.

peşin edit : eski bir kız arkadaşım vardı; yani o bile asılıyordu yeliz'e.. entry kesinlikle özel değil değil, dikkat edin yeliz kesinlikle toplumsal bir olgudur!..*