dostluk

Teknolojinin günlük yaşantımızı ve alışkanlıklarımızı iyiden iyiye değiştirdiği yaşadığımız modern zamanlarda, yeniden hatırlanması, tanımlanması, anlaşılması gereken kavramlardan biri de dostluktur.

Bugün dostluk deyince ne anlıyoruz? Dost deyince kimleri, ne sebeple hatırlıyoruz? Dosttan saydığımız kimselerin kaç tanesi gerçekten dost? Bize ne oldu da gerçek dost olmaya, gerçek bir dost bulmaya hasret kaldık. Gönüllerin çözülmeye yüz tutup kişisel çıkarların öne çıktığı bu zamanda, bu soruları kendimize sormamız gerekiyor.

Kolay değildir dostluk. Gönül ister. Dost dostu tanımlar, tarif eder. insanın kim olduğu dostundan belli olur. Dost bir aynadır; hem insana kendisini, hem insanı dış dünyaya gösterir.

Dost, ihtiyacın olduğunda sen istemeden veren, yüzünü ekşitmeden yardımına koşandır; kendi ihtiyacı olduğu halde önce senin ihtiyacını görendir. Yardım ve iyiliklerini başa kakmayan, gözyaşını gözden bile gizli silendir. Buna karşılık senden bir şey istemeyen, sana yük olmamak için derdini, kederini yanında taşımayandır.

Dost vefalıdır, samimidir, sadıktır. Dostunu arar, sorar, özler, hatırını gözetir. Onunla istişare eder, fikrine hürmet gösterir. Dostu ölmüşse bile onu her daim hayır dua ile anar, onun geride bıraktığı aile efradı ile ilgilenir. Mevkii ne kadar yükselişe yükselsin tevazuunu kaybetmez. Dostunun düşmanı ile asla dost olmaz.

Dost dostun kusuruna bakmaz. Huzurunda da gıyabında da dostunun hoşlanmayacağı sözleri söylemez. Varsa eğrisini düzeltmek, dağınıklığını toplamak, halini güzelleştirmek için baş başa iken tatlı dilde ikaz eder dostunu.

Dostlar ağırlık veren, samimiyeti zedeleyen bir teslimiyetten kaçınırlar. Çünkü onlar külfeti terk etmeyince ülfet olmayacağını bilenlerdir.