unutmak

ne güzel söylemiş nazif şenağlar;

iyi insanlar unutulur.
iyi dostlar, iyi anılar silinir gider bir gün.
iyi bir yemek, iyi bir koku...
ancak unutulmaz iyi göt asla.
kırk yıl da geçse üzerinden,
kalem kağıt verseler eline,
kusursuz çizersin onu.
mıh gibi aklındadır her kıvrımı.
yok olmayan tek histir belki de
her şeyin varken bir sonu.

ne kadar da doğru demiş üstat. lise'de yan sınıfta büşra vardı. şu an kızı yolda görsem tanımam muhtemelen. ama size yemin ederim arkadan görsem "bu büşra" derim. o nasıl bir göttü ya rabbi! müthiş bir şeydi amk.