hatırladıkça iç burkan garibanlık anıları

lisedeyiz, yurtta kalıyoruz. iki arkadaş pijamayla parka çıktık para yok çarşı pazar gezecek. sigarasızlıktan birbirimizi yiyoruz. arkadaşımın tipine şöyle bir baktım sen bu tiple ne yaparsan yap kimse seni yadırgamaz dedim. ileride bir binanın önüne 5 dakika önce bir bmw durdu ama içindeki inmedi. dedim git şu arabaya aklına geleni söyle sonra 2 sigara iste. gidip deli takliti yapmış adama abla sigara var mı abla demiş adam da 5-6 tane uzun parliament tutuşturmuş eline göndermiş. tabii o zamanlar akıllı uslu insanlar olmadığımız için işleyen bu sistemi daha fazla kullanmaya karar verdik. cebimizde 1 lira para vardı. pazara indik pijamalarla, pazarcıya soruyoruz abi bir liraya kaç çilek eder adam acıyıp bi poşet koyuyor parayı almıyor, başka birine gidiyoruz abi bir liraya kaç elma eder adam birkaç elma koyuyor parayı almıyor, başkası anlatsa inanmam yarım kilo peynir bile aldık beleşe. büfeci biraz kalleş çıktı ondan sadece 1 ekmek alabildik üstelik parayı da aldı. sonra akşama kadar parkta piknik yapmıştık. yaşarken çok eğlenmiştik ama yıllar sonra dönüp bakınca nasıl bir sefaletmiş diyor insan 2 kişinin cebinden 10 lira çıkmamış.