türk olmak

zordur.

çok milliyetçi bir milletizdir mesela... ama bu bizi üretime, bilime, birbirimize karşı sevgi ve saygıya değil de nedense saldırganlık ve cehalete götüren bir değer olarak kalmıştır.

birbirimize ve toplumsal kurallara saygımız yoktur. çaktırmadan kuyruğun başına geçmek, kırmızı ışığı falan sallamamak doğal davranışlardandır.

duygusal bir milletizdir ama birbirimize düşman olma konusunda bir numarayızdır. en ufak tahrikle birbirimize girer sonra da "türk'ün türk'ten başka dostu yok be abi.." deriz.

türk milleti zekidir. ama dolandırıcılık konusunda... hepimiz sahip olduğumuz imkanlar doğrultusunda yolsuzluklara yatkınlık gösteririz. kısa yoldan zengin olmak hayattaki en büyük idealimizdir.
"sen benim kim olduğumu biliyor musun", "yaa bunun bir kolayı yok mu?" , "idare et be abi!" , "hamili kart yakınımdır..." larla falan işlerimizi yürütmekteyiz.

üniversitelerimizde bilimsel faaliyetler dışında ne ararsanız bulmak mümkündür. dedikodu, makam hırsı, ideolojik çekişmeler yüzünden laboratuarlarımızın kapısından içeri giremeyiz. bu sebeple insanlık tarihinde kayda değer bir başarımız olamamıştır.

misafirperver bir millet olmakla övünür turist kadınlara sarkıntılık ederiz.

müslüman olduğumuzu iddia eder alabildiğine yobaz oluruz.

şimdi bana çok kızıyorsunuz ve eksileme yarışına gireceksiniz biliyorum. ama hastalıklarımızı teşhis etmeden tedaviye geçemeyiz. hep mükemmel bir millet olduğumuz masalıyla yaşamaya devam ederiz. türk olmak sizler için, bizler için gerçekten önemliyse, o zaman hakkını verelim.

kıyamete kadar hep osmanlı imparatorluğu ve kurtuluş savaşımızla mı övüneceğiz? çocuklarımıza daha güzel bir türkiye bırakmak için nerede hatalı olduğumuzu bilelim. ve tedaviye geçelim.