insan

aciz bir varlık.

o kadar acizdir ki, aciz olduğunu unutup kibirlenir.
öyle kibirlenir ki dünyayı kendisinin yarattığını sanır.

ta ki hayır hayır ölüme, ciddi bir soruna kadar değil; en ufak bir hastalığa yakalanıncaya dek.
biraz olsun akıllanır, ve sonra yeniden kibirlenir.

çünkü acizdir; unutur, unutur, ve yine sıkılmadan unutur acziyetini.