mustafa kemal atatürk

"ölüm denilen zalim kuvvet nihayet içimizden en büyüğümüzü, en çok sevdiğimizi aldı. türkiye ye ve türklere nur saçan ışığı söndürdü. ruhlarımızı ve gönüllerimizi karanlığa boğdu.

evvelki akşam birden bire ağırlaşan ulu şefimiz, 24 saat süren bir mücadeleden sonra nihayet aramızdan ayrıldı. zaten aylardan beri kalplerimiz endişe ve ızdırap içinde idi. atatürk'ün, yatağa değil, cihana sığmayan büyük adamın yatağa esir düşüşüne ruhumuz eziliyor, gözümüze yaş doluyor, içimiz ağlıyordu.

mekteplerde çocuklar, evlerde analar, hepimiz, herkes milletce aylardan beri yas tutuyorduk. bu ışığın sönmemesi için bütün ümidimizi bir mucizeye bağlamıştık. bir ay evvelki buhrana muvaffakiyetle mukavemet etmiş olması, bu ümidimizi kuvvetlendirmişti.

fakat ölüm, her şeyden kuvvetli ölüm, bu yatağa sığmayan büyük iradenin muazzam enerjisini kırdı ve hepimizi babasız ve yetim bıraktı.

dün sokaklarda herkes ağlıyor, mekteplerde çocuklar, evlerde kadınlar ağlıyordu. işler durmuş, memleketin üstüne ağır, karanlık bir matem havası çökmüştü.

fakat unutmayalım ki atatürk dünyanın en bahtiyar dehalarından biridir. ordularını ta hindistan a kadar götüren büyük iskender 32 yaşında öldüğü zaman arkasında ne bırakmıştı? bir hiç.

avrupa yı bir kasırga gibi altüst eden ve moskova ya kadar uzanan napolyon ölümünden sonra arkada ne bıraktı: yıkık dökük bir avrupa, fransa ya karşı kinle dolu bir dünya.

hatta müstakil bir millet kuran george washington bile arkasında nihayet müstakil bir millet bırakmıştır.

halbuki atatürk idealini hayatında hakikat sahasında çıkaran nadir bahtiyarlardan ve ender dehalardan biridir. o, eşsiz eserini tamamlamış ve onu bizlere ebedi miras olarak bırakmıştır.
o bize müstakil bir vatan bırakıyor.
genç ve zinde bir cumhuriyet bırakıyor.
hamleli ve atılgan bir inkılap bırakıyor.
milletine bu kadar büyük bir miras bırakarak hayata gözlerini rahatça kapayan pek az adam yetişmiş ve ya hiç yetişmemiştir.

atatürk ün ikinci bahtiyarlığı gözlerini ebediyen kaparken, hayatı pahasına kurduğu bu büyük eserin muhafaza edileceğinden emin olmasıdır. yetiştirdiği yeni nesil bu eserin bekçisidir. 17 milyon* türk onun bekçisidir. ve bütün türk milleti, türk gençliği atatürk ün cenazesi arkasında onun büyük eserini korumaya ve yaşatmaya yemin edecektir.

zaten büyük matemimizi bize unutturacak yegane kuvvet de budur."

11 kasım 1938 tan gazetesinden alıntıdır.

(bkz: atam izindeyiz)