bugün
- felsefe dersinin gereksizliği7
- yazarların ileride yapmak istediği ev9
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması4
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması8
- ev genci9
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması13
- enayimiknatisii17
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek12
- insanın kendi götünü okşaması7
- üniversiteye başlayacak kızlara tavsiyeler6
- ağızıma tükür suratıma vur diyen kadın6
- kale3112'yi evlendirmek7
- akşamları ne yapıyorsunuz7
- akpde temizlik haftası14
- yeni açılacak bara alternatif isimler6
- amerikan dublaj2
- nah fotoğrafı atan ılık8
- motorsikletçi yavşaklığı23
- ahmet kaya5
- koru kendini2
- derya4
- gelin ve damadın yüzlerini gerdek gecesi görmesi4
- fatma betül sayan kaya'nın avukat savunması11
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı6
- fon tatsızlığı15
- sözlük kızlarının kıskanç birer kezo olması8
- ak troller3
- intihar edemeyen adam3
- fon mağduru yazarlar7
- günde kaç adet mineralli su içilmeli9
- karslıların atatürk'ün atını çalması5
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri16
- çiğdem karaaslan6
- unutulmayan üniversite anıları2
- recep tayyip erdoğan'a ufak bir uyarı6
- kağıt 500 tl4
- gora7
- lise tuvaletinde su içmiş insan4
- türkiye'nin uluslar'a ligi ni puansız tamamlaması12
- sıkıntıdan bilgisayar oyunlarına dadanmak4
- bugün ne yiyeceksiniz8
- buse yıldırım3
- yunanistan mı kazansın sırbistan mı3
- 20173
- burhan çaçan denince akla gelenler3
- terea5
- wwe smackdown güreşçisi tyler reks'in son hali3
- okulda zorunlu törenler4
- fon vurgunu36
- ahmet hakan coşkun6
Bir gün insan “virgül”ü kaybetti. O zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı. Cümleler basitleşince düşünceler de basitleşti.
Sonra “ünlem” işaretini kaybetti. Alçak bir sesle, ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı. Artık ne bir şeye kızıyor ne de bir şeye seviniyordu. Hiçbir şey ondan en ufak bir heyecan uyandırmıyordu.
Bir süre sonra “soru işareti”ni kaybetti ve soru sormaz oldu. Hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu: Ne evren ne dünya ne de kendi apartmanı umurundaydı.
Birkaç yıl sonra “iki nokta” işaretini kaybetti ve davranış nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti.
Ömrünün sonuna doğru elinde sadece “tırnak işareti” kalmıştı. Kendine özgü tek düşüncesi yoktu. Yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu.
Düşünmeyi de unutunca son “nokta”ya ulaşmıştı…
Alex Kanevsky - “ Kaybedilenler ”
Sonra “ünlem” işaretini kaybetti. Alçak bir sesle, ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı. Artık ne bir şeye kızıyor ne de bir şeye seviniyordu. Hiçbir şey ondan en ufak bir heyecan uyandırmıyordu.
Bir süre sonra “soru işareti”ni kaybetti ve soru sormaz oldu. Hiçbir şey onu ilgilendirmiyordu: Ne evren ne dünya ne de kendi apartmanı umurundaydı.
Birkaç yıl sonra “iki nokta” işaretini kaybetti ve davranış nedenlerini başkalarına açıklamaktan vazgeçti.
Ömrünün sonuna doğru elinde sadece “tırnak işareti” kalmıştı. Kendine özgü tek düşüncesi yoktu. Yalnız başkalarının düşüncelerini tekrarlıyordu.
Düşünmeyi de unutunca son “nokta”ya ulaşmıştı…
Alex Kanevsky - “ Kaybedilenler ”
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com