anne sevgisi

du$unuyorum da, hormonal acidan da kar$iliksizligi kanitlandigindan, kiymetsiz bu. sevginin kar$ilikli olma hadisesi var, ona da sevgililik deniyor ama sirkulasyondaki tanim bunu kar$ilayamiyor. anne nasilsa sever, nasilsa korur kollar; peki sen, sen onu sevebilecek misin? cevab "evet" ise senin sevgin kiymetli diyerekten devam buyurayim.

anneme ne zaman bu tip izahlarda bulunsam aldigim yanit 1 yakla$ik $u: "sutumu helal etmem, o nasil soz?"
kairos nedir bilmiyor annem, yani optimum ân yakalanabilirse, tum insanligin birbirini sevebilme olasiligi oldugundan habersiz. lemmam da $u oluyor 2 yakla$ik sonuc:

"sana bagirdigimda kizginliginin hemen gecmesi nedir oyleyse? mesela okuldan biri ile kapi$sak, tekrar beni sevebilmesi aylar alir. sinirinin gecmesi icin ona guven vermem gerekir. sadece zaman, guven yetmez bittabi; samimiyetin ilerlemesi lazim. ne bileyim second love dinlemek, dinlerken ilk a$k'tan bahsedip ortami kum kokulu tatil koyu atmosferine sokmak, efendime yazadurayim, yeri geldiginde son sigarayi payla$abilmek gerekmesi anne! sen boyle misin, sen nesin, nedensin, nedensizliğin neden anne?"

"okudun, bu ya$a geldin, seni buyuttum, 9 ay 10 gun ta$idim ki ileride sen de beni ta$iyasin: mukafatim bu muydu oğul?"

olmuyor.
annem beni, icinde malak ta$iyan evlat karikaturizasyonundan cikaramayacak. kar$iliksiz seviyor cunku. ben de asla onun kriterlerine yara$ir bir evlat olamayacagim.

dogasiya seviyorum annemi. belki kar$iliksiz. kalitesiz. ama saf.