almanya

bu ara sıcaklar adana' yı mersin' i aratmıyor. neyseki en fazla üçüncü günün sonunda yağmur yağacağını ve havaların soğuyacağını biliyoruz.

almanya' ya gidip türkiye' yi özleyenleri komik bulanlar varmış sözlükte. kendilerini buraya misafir etmek isterim. 2 ay sonra memleketim diye anırdıklarını elimde birayla seyretmek istiyorum.

burda mazeretin ne olursa olsun, karşındakine, komşuna, hatta yoldan geçene bile saygı duymak zorundasın. altında milyon euroluk araba da olsa bisiklet süren bir meczupa yol vermek zorundasın. bu basit bir örnek.

insanlar sürekli gülümsüyor. cinnetin bağrından kopup gelmiş biri olarak bazen, niye bu kadar mutlusunuz lan diye bağırasım geliyor.

19.00 dan sonra ve hafta sonu açık market yahut mağaza bulmak neredeyse mümkün değil. eğlence mekanları açık ama girsen çoğunluk türk.

alman disiplini diye bir şey var ki ben bu adamların insan olduğuna inanmıyorum. adamlar yorulmuyor. yoruldum bi 5 dakika sigara içeyim, öğle arası 1 saat yayıla yayıla yemek yiyeyim, sıkıldım şununla bi muhabbet edeyim. yok. mesai saatinde robotlaşıyorlar. sonra biraz insan olup erkenden uyuyorlar ki kalkıp yine robot olabilsinler. bilim kurgu halt etmiş.

almanya günlüğü vol: 1