psikolojik şiddet

hayatım boyunca şahit olduğumdur.

nasıl anlatsam, biri vurunca ağlamazsınız. siz de ona vurursunuz gerekirse.
ama biri bu şekilde vurunca size, ağlıyorsunuz işte.

en sert olanı sevilen kişilerden gelenidir.

sonuç: kimseye gönül koymayan çünkü gönül kayabilecek naz yapabilecek kadar değerli olduğunu hiç hissetmemiş, neredeyse hiçbir şey istemeyen, hiçbir şeye heveslenmeyen, uzun zamandır görüştüğü bir arkadaşı olsa merhaba deyince mutlu olan, az samimi olduğu biri merhaba deyince şaşıran biri seni seviyorum dediğinde "dalga geçiyor" diye alarm çanlarını çalan bir speedy..

merak ediyorum bu bitince nasıl bir insan olacağım acaba?