liberalizm

kökenleri aydınlanma fikriyatına dayanır.

özünde, her türlü siyasal saltçılığa karşıdır.

bireylerin veya grupların otoriter yönetimlere karşı çıkabilmesini öngörürür.

devletin ya da her ne şekildeyse otoritenin bireyin vazgeçilmez haklarına saygı göstermesini ve bireyin mahrem alanına girmemesini savunur.

ancak, liberalizmi saf bir formda tahayyul etmemek gerekir.

yani, pek çok değişik liberalizm anlayışı mevcuttur.

bunların temelleri ve çıkış noktaları hemen aynı olmasına karşın, kullanılan siyasi ve ekonomik araçlar farklılık gösterebilir.

dolayısıyla, liberalizm eleştirisinin de genel olarak değil mevcut formunun üzerinden yapılması daha yararlı olacaktır.

ancak, ortak temeller üzerine yapılacak eleştiri için bu söz konusu olamaz.

klasik liberalizm diye tabir ettiğimiz ve adam smith, john locke, david hume ve john stuart mill ile özdeşleştirilmiş liberalizm anlayışı ile milton friedman, margareth thatcher ve ronald reagan ile hayata geçirilen neo liberalizm arasındaki nüansların ayrımına varabilmek önemlidir.

nitekim, ilki daha serbesti yanlısıyken, ikincisinde muhafazakarlığın güçlü etkileri görülebilir.