islami demokrasi

ya koymuşum demokrasisinin dibine, o ayrı muhabbetin garkı, velhasıl bu ülke nasıl bir acaiplik diyarıdır be kardeşim, hangi popoyu sıksan içinden bir kepazelik, bir irin, bir müsibet fışkırmakta. siyaseti ayrı, laylaylomu ayrı, zevk-ü sefası ayrı, isyanı ayrı bir "kitsch" silsilesi haline gelivermiş. ulan hangi tohumunuzda demokrasi gördük de müslüman demokrat hezeyanına kapıldığımızı farzededurun?

hani arabı lüleden yemişler, afrikalıyı zaruret içinde bırakmışlar, hindi fukara, elin yerlisini meczup etmişler, allem etmişler kallem etmişler, amma ve lakin hristiyan camia-ul azam'ı demokrasi denen insanlık ucubesinin kendilerince bir hikayesini yaratmışlar. sen ne yaratmışsın da kendinden menkul bir şeyi bize kerhane tatlısı misali soyunun sopunun icadı imiş gibi yutturacaksın bre zındık? bunları yiyenleri de topuğundan sikeyim ben, sayelerinde yarrağım gibi memlekette yaşıyoruz afedersin, yaşıyoruz yine de, divane miyiz neyiz?

bu sefaletini düzdüklerimin kümesinden dışarı çıkanı sınırda peşmergelere siktirsinler, kalıp onlara hayatı zindan edesim yok değil, şehr-i istanbul'un şebekesine bir şeyler zerk etmeyi bile geçiriyor şu deli gönül içinden peyamiciğim. onlar beni, ki şeker gibi insanımdır, bu raddeye getirdilerse üstadım, onların da elimden ızdırap çekecekleri günler doğacaktır umud ederim ki.

neden bana öyle kaynananın edep yerini görmüş gibi bakıyorsun peyamicigim, bir çay daha arzu eder miydin?