deli kurt

--spoiler--

- Anam ! Yüzünü göster !

Anasının hayâleti başını hafifçe salladı. Bu,olmaz demekti.

Çakır,ısrar etti :

- Anam ! Yüzünü göreyim.

Hayâlet fısıldadı :

- Olmaz ....

- Neden olmasın ? Oğlun değil miyim ?

- izinli değilim,olmaz.

Çakır ağlamaklı olmuştu. Üç hayâlet birden kendisine biraz yaklaştılar. Bala Hatun fısıldadı :

- Olmaz ! insanlar her şeyi bilmeyecektir.

isa Beğ devam etti :

- Olmaz. insanlar ancak gördüklerini bilecek , bildiklerini görecektir.

Anası tamamladı :

- Olmaz. insanlar daima bir şeye hasret kalacaktır.

iki yeni fısıltı daha duyuldu :

- Olmaz. insanlar bilemeyecektir.

Bunları söyleyenler,isa Beğ'in arkasında peyda olan iki hayâletti ve bu hayâletler Çakır'ın babasıyla amcasıydı.

Bu sefer hepsi birden seslendiler :

- Bizi unutma !...

- Bizi an !...

Anası tek başına söyledi :

- Ölüm o kadar güç değildir. Unutulmak yamandır.

Babası fısıldadı :

- Asıl ölüm unutulmaktır.

Amcası ilave etti :

- Unutmakta ölmektir.

isa Beğ devam etti :

- Hayat bir kaç hatıradır.

Bala Hatun bitirdi .

- Hayat ölümün başlangıcıdır.

Çakır,farkına varmaksızın elindeki Kuran'ı açmıştı. O zaman beş hayâlet birden tekrarladılar :

- insan anıldıkça yaşıyor demektir.

- Anıldıkça yaşıyor demektir...

- 'Yaşıyor demektir....'

Birden bire hayaletler kayboldu. O zaman büyük bir teesürle başını öne eğen Çakır,Kuran'ın açılmış olduğunu gördü ve keskin sipahi gözleri ay ışığında Yasin'e değdi. Okumaya başladı.

Çevresinde ruhların dolaştığını seziyordu. içi büyük duygularla doluydu.

--spoiler--

Arasındaki bazı cümlelerle beni gerçekten çok etkileyen bir kitaptır. Genel olarak bayılmadım ama küçük kısımlarında çok şey gizliyor.