dünyanın en mutlu insanı olunan anlar

uzun bir aradan sonra adana nın kozan ilçesine, yani memleketime tatile geldim. gelmeden bir hafta önce halamın eşi vefat etmiş. geldiğim günün akşamı mevlüde gittik. insanlık hali, pek bir muhabbetim olmasada çok üzülüyor insan. neyse...

mevlüd okunuyor. bir baktım babamın tli çalıp durur. babam tli iki metre uzatıp bakıyor tle, kim arıyo diye. -oğlum gel bakam buraya, kim arıyo bak şuna. bakıyorum, serpil diye biri arar durur. babam unutmuş, antalya dan kozan a gelip okuyan bir kız arkadaş varmış, onu garaja bırakacakmış. dedi -oğlum ben unutmuş git yurttan al kızı, garaja bırak. eh ben de bastım gaza direk yurda (sağol babacım). ulan abazanda değilim hani *. neyse vardım yurda. üç tane hatun kapıda durmuş bekiliyor. biri hoş alımlı, biri afet-i devran, biri çikin la çikin işte. neyse -serpil hanım hanginiz? beni babam yolladı da, sanırım garaja bırakacakmışım, ee hanginiz? (ulan iş görüşmesinde bile bu kadar kibar değildim be). neyse alımlı ve güzel olan ben dedi. neyse hatun bindi arabaya, diğer afet-i devran da bindi arabaya, oda bırakmaya geliyor garaja. ulan bu ne bal, normal şartlarda çikin garaja gidecek olur, diğerleride ordan geçen iki hatun. neyse garaja gittik. hatunumuz saate yanlış bakmış, daha iki saat var otobüse. allah ım allah ım noluyo? nerdeyim ben? bu şans, bu bal, gerçek olamaz. neyse oturalım bir yerde, bir şeyler içelim bari. oturduk kafeye, ama burası kozan lan, kozan. nasıl olur lan? ben kozan da iki kızı yanyana sadece kuzenlerimle bir yere oturunca görüyorum. kızlar anlatıyor ben dinlemiyom. içimden, a mı diyim? b mi diyim? oynuyom. hangisi lan? hangisi? bu balla seç olum birini. hadi koçum, hadi... antalya lı ile muhabbet, diğeri ile kesişmeler falan. yok lan, bu rüya olmalı. çapkın arkadaşlar, ne var lan bunda? demeyin, kozan lan burası. insan kozan a geldimi, kebap yer, ayran içer, kahvede kağıt oynar, börek, tatlı falan yani, göt, göbek... anlayın lan halimi... neyse gönderdik antalya lıyı tli almışım buluşacaz sonra... amanın amanın... sonra diğer afet-i devranı yurda bırakacam ama ebesinin a.mını dolaşıyorum yolu uzatmak için. neyse onlada yarın sinemaya gitcez artık... rüya lan bu gün... bitti ama rüya bitmedi... kozan da sinema varmış a.mına koyim bunuda öğrendim bugün...