youthanasia

bana gore megadeth'in en guzel albumudur. reckoning day gibi dunyanin gazı bir sarkıyla gercekten sıkı bir girisi vardır. train of consequences de iyidir. addicted to chaosun sonunda mustaine'in addicted, chaos, addicted to chaos vb. bagırıslarına hastayım. a tout le monde en bilinen parcalarindan, duygu dolu bir sarkı. elysian fields ve the killing road hızlı giden sarkılardan. blood of heroes da favorilerimden. cok guclu bir riffi vardır bana gore. family tree biraz popu andırsa da bu sarkının da ozellikle solo kısmı cok hosuma gider. youthanasia ise sanki hızlı bir sarkının yavaslatılmısı gibi dursa da yer yer hızlanan riffleri dinamizmi korumaktadır. i thought i knew it all her dinleyisimde ayrı sevdigim, hem sert hem yavas, hem "headbanger" hem duygu yuklu bir sarkı. black curtains da sert bir sarkı, ofkeli ve sanki vokalleri biraz korn havasında. victory de hızlı baslayan albumu gayet sert bitiriyor. yani bakıyoruz ki bu albumde benim sevmedigim sarkı yokmus. eksi puan olarak belki albume genel olarak benzer rifflerin hakim olması soylenebilir. fakat her parcada gidisattan farklı olan kopru kısımları veya degisik atraksiyonlar guzellik katıyor. album playerda ayrı bir playlist olarak dinlenmeli bence. baslayıp bitirin.