tsk'yi savunmak

görevi "ülkenin savunması" olarak tarif edilmiş, tepeden tırnağa silahlı bir kurumun, herhangi bir sivilin naçizane savunmasına ihtiyaç duymayacağı aşikardır. devletin birey için değil, bireyin devlet için olduğunu sanan kimi şaşkınlar, kendilerince savunur tsk'yı, eleştirerek olgunlaştırmak yerine.

hii... yoksa "şeref ve haysiyet sahibi her türk vatandaşının yapması gayet doğal olan bir eylem"i mi sorguladım?? onursuz mu oldum bir anda? yoksa, kurumlarla bireyler arasındaki ilişkiyi daha rasyonel bir şekilde mi ele alıyorum?