miku

Gitmek vardır hani,
Mavi dünyayı siyaha boyayarak
Gitmek vardır hani,
Göz yaşları içinde hıçkırarak
Sen beyazlar içinde giderken
Kimileri kriz geçirir ağlayarak
Öyle sıradan gitmek değildir bu
Kimine göre yok olup gitmek
Kimine göre yeniden dirilmek
Ya yok olacaksın toprağın dibinde
ya da yaşayacaksın yeşillikler içinde
Gitmek vardır hani,
Döülmez yollara gitmeler
Bu gün öyle yaşayacaksın ki;
Yarın giderken gözün arkada kalmayacak
Keşkeler diline dolanmayacak
Eyvah deyip yolmayacaksın saçını
Dizlerini dövmeden öce
Nefsini öldüreceksin
Öyle bir yaşayacaksın ki;
Korkarak değil
Koşarak gideceksin
Geri döülmeyen yollardan
Gitmek vardır,
Dikenlerin içinde olsa da yolun
Gülü koklayıp ta gitmek vardır
Ne diken eline batacak
Ne gülü koparacaksın
Ufak bir buse konduracaksın
Gülün al yanağına
Ne bülbül incinecek
Ne diken görecek
işte böyle olmalı gitmek
Kimseyi kırmadan, incitmeden
Gülü dalından koparmadan
Göz yaşlarını ardından akıtmadan gitmek gibi işte..

(bkz: ölüm sessizliğinde gitmek)