bayramları anlamak

dinlerin, toplumların, milletlerin, insanların özel günlerini çoşku ve sevinçle kutlaması, neşelenmesi, çeşitli sorumlulukları yerine getirip bugün bayram diyip o günü kutlaması yüzyıllardır var.

kaç bayram yaşadık daha kaç bayram yaşayacağız bu bir muamma. herkesin her türlü bayramı kutlu olsun. insanoğlu saygı duymalı başka insanoğullarına. kurban kesmek vahşilik, canilik dememeli. yumurta boyamak amma saçma sapan şey dememeli. başının üstünde tavuk ve horoz çevirip günahlarının dan arınmak için onu keseni de hoş görmeli. herkesin bir inancı var eğri veya doğru. bayramlar güzel günler.

geldik, gidiyoruz.
bazen yunus emre, bazen can yücel olmak lazım.
yaratılanı hoş gör yaratandan ötürü demek lazım. gel gör beni aşk neyledi demek lazım.

"Tabduk Emre bir gün müridlerine, "Bugün hepiniz dağa çıkınız ve bana çiçeklerden demetler getiriniz. En güzel demeti hazırlayana bir hediyem olacak" dedi. Dervişlerin hepsi kırlara çıktı... Demet demet çiçekler hazırlayıp şeyhlerine koştular. Yunus en sona kaldı... Akşam üstü tek bir papatya ile çıkageldi. Yunus'a karşı gizli bir haset içinde olan bazı dervişler; "Şuna bakın hele!.. Bula bula bir tek papatya getirmiş." diye fısıldaştılar. Taptuk, olayın hikmetini Yunus'tan sordu. Yunus da "Şeyhim" dedi. "Kırları dolaştım, hangi çiçeğe varsam Allah'ı zikreder buldum. Hiçbirini koparamadım. Akşama doğru bir papatya bana seslendi: "Gel derviş Yunus. Benim kellemi kopar. Ben bugün Rabbime zikirden gafil oldum. Ölmek bana haktır, beni götür şeyhine" diye inledi. Ben de size onu getirdim." demek lazım.

çok şeylere gerek yok mutlu olmak için. anı yaşamalı andan mutluluk duymalı insan.

içkici, ayyaş, serseri, ağzı bozuk diye yaftalanan can yücel gibi düşünmek lazım.

Bayram

Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz
kalınca anlar insan...

Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir;
sevmeninkini yalnızlık...

Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır.

Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni
kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp "çok şükür bugünü de gördük" diyebilmek...

Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.

Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir
ilişkiyi bitirmek de öyle...

En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesini
bölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara
düştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır.

Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede
üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle
okşayan anne bayramdır.

"Ona güvenmiştim, yanılmamışım" sözü bayramdır.
Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram...

Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış
ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son
taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.

Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda
karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi,
nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.
Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta
ölebilmek bayram..
Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur.
Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler.
Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır.
Her gününüz bayram olsun..!

hayatın içinde, hayatla beraber yaşayıp, hayatımıza kattığımız veya katmadığımız her kim olursa olsun kutladıkları her bayram kutlu olsun.