bugün
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması23
- ak parti'nin yuzde otuz ile iktidarda kalmasi7
- ev genci15
- selam verdiğinizde kimsenin selamınızı almadığı an7
- askerde sabah 5'te sakal kesmek6
- kadınların askerlik yapmamasının nedenleri4
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı8
- üniversiteye başlayacak kızlara tavsiyeler9
- unutulmayan üniversite anıları8
- yazarların ileride yapmak istediği ev15
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
- istanbul2
- yeni açılacak bara alternatif isimler7
- hgs skandalı6
- elimizde kalan tek nick teknik2
- yabancı kadınla evlenmek6
- kale3112'yi evlendirmek11
- gelin ve damadın yüzlerini gerdek gecesi görmesi9
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması13
- hayata karşı salmak2
- chatgpt plus2
- ak troller8
- 16 kasım 2026 yunanistan sırbistan maçı3
- 16 kasım 2026 almanya hollanda maçı3
- saraca ö yıldırım9
- arda güler12
- özgür özel'in yapması gerekenler2
- güne başlarken6
- zil çalınca susmanın öğretilmesi3
- ispanyol kadınla evlenmek2
- arif sağ ve oğlunun kılıçdaroğlu nu düşkün ilanı4
- claudian clouds14
- 1994 yılına damga vuran şarkı7
- merakın yaşla birlikte körelmesi5
- navaron'un topları3
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek12
- wwe smackdown güreşçisi tyler reks'in son hali4
- felsefe dersinin gereksizliği7
- enayimiknatisii17
- motorsikletçi yavşaklığı23
- türkiye'nin uluslar a ligi'ni puansız tamamlaması13
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı7
- akpde temizlik haftası14
- derya5
- recep tayyip erdoğan'a ufak bir uyarı7
- flört uygulamalarında eşleşme algoritması4
- insanın kendi götünü okşaması7
- fon tatsızlığı15
- fatma betül sayan kaya'nın avukat savunması11
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri16
Lebrick'tir gerçek lakabı. King'i kendisi uydurmuştur. Düşünün yani, adam kendisine kral diye lakap takacak kadar psikolojik sorunlu bir tip.
Amare stoudemire zamanında forma numarasını 1 ile değiştirdiğinde başta takım arkadaşları olmak üzere herkesten eleştiri almıştı. Bunun yaptığı çok daha saçma.
Fiziksel özelliklerine laf eden çarpılır. O boy ve kiloda o atletizim yuhtur, ohadır. Ama baskeybol atletizm değildir. Bunun en iyi örneği de larry bird, magic johnson gibi efsanelerdir. Bu adamların kariyerleri boyunca yaptıkları smaç sayılıdır.
Fundamental diye bir şey var. Yani basketbolun abc'si. Majesteleri michael jordan'dan beri insanlar bunu unuttular çünkü ortalama izleyici his airness'ın atletik özelliklerinden o kadar büyülenmişti ki kimse bu adamın fundamental'ının ne kadar kusursuz olduğunun farkına varmamıştı.
Lebrick'in ise fundamental'ı yok. Bakın, zayıf demedim; yok. Her driplinge başlarken kesin steps yapıyor çünkü tekniği o kadar zayıf ki başka türlü hızını kullanamıyor. Pivot ayağını sürekli terden kaldırıyor, oynatıyor.
Crossover yapmıyor meselâ. Çünkü fundamental'ı zayıf. Oysa bizdeki altyapılarda bile çocuklara ilk gösterilen şeylerin başında gelir crossover. Bunu iyi yapmak adam geçmek demektir.
Kareem abdul jabbar'ın son dönemine yetişmiş adamım ben. Magic, bird, jordan, barkley, robinson, shaq, olajuwon, mutombo, miller, stockton, malone, drexler... kimleri izlemedim ki. Öyle özet, bant falan da değil. Canlı izledim bu adamların maçlarını.
O yüzden beğenmiyorum lebrick'i. 80'lerde be 90'larda oynanan basketbola âşık olduk biz. Hayâli düdüklerin çalınmadığı, boyalı alana girenin dayak yediği, uzunların uzun ve kısaların kısa gibi oynadıkları basketbola âşık olduk. Taktik savaşlarına sahne olan, set hücumlarının olduğu, mj'in bile kolay kolay isolation oynamadığı, azmin, disiolin ve zekânın en az yetenek kadar önemli olduğu oyuna âşık olduk.
Stockton to malone özdeyişinde vücut bulmuş pick n roll, princeton ve triangle offense'ler, olajuwon'ın alçak post oyunları, dennis rodman'ın azmi, tim hardaway'in crossover'ları, kevin garnett'in tek başına takım olması, miller time, the shot...
Günümüzde nba sağlandığı bataktan kurtulmak için sahte süper yıldızlar yaratıyor. Bunu yaptıkça da benim gibi milyonlarca püriten basketbol âşığını kendinden soğutuyor.
Lebrick de bu durumun ete, kemiğe bürünmüş hâlidir. 80 ve 90'larda oynasa en fazla dominique wilkins olabilecek bir adam o. Hayır, benimki nefret değil. Bunun adı nefret olamaz. Âşık olduğum sporu elimden alanlardan nefret ediyorum ben. Lebrick ise onların yalnızca piyonu. Balon gibi şişkin egosu, her sözüyle ortaya koyduğu çiğ kişiliği, loser'lığı ile... hayır, nefret etmiyorum. O benim midemi bulandırıyor.
Evet evet. Tiksinti bu.
Amare stoudemire zamanında forma numarasını 1 ile değiştirdiğinde başta takım arkadaşları olmak üzere herkesten eleştiri almıştı. Bunun yaptığı çok daha saçma.
Fiziksel özelliklerine laf eden çarpılır. O boy ve kiloda o atletizim yuhtur, ohadır. Ama baskeybol atletizm değildir. Bunun en iyi örneği de larry bird, magic johnson gibi efsanelerdir. Bu adamların kariyerleri boyunca yaptıkları smaç sayılıdır.
Fundamental diye bir şey var. Yani basketbolun abc'si. Majesteleri michael jordan'dan beri insanlar bunu unuttular çünkü ortalama izleyici his airness'ın atletik özelliklerinden o kadar büyülenmişti ki kimse bu adamın fundamental'ının ne kadar kusursuz olduğunun farkına varmamıştı.
Lebrick'in ise fundamental'ı yok. Bakın, zayıf demedim; yok. Her driplinge başlarken kesin steps yapıyor çünkü tekniği o kadar zayıf ki başka türlü hızını kullanamıyor. Pivot ayağını sürekli terden kaldırıyor, oynatıyor.
Crossover yapmıyor meselâ. Çünkü fundamental'ı zayıf. Oysa bizdeki altyapılarda bile çocuklara ilk gösterilen şeylerin başında gelir crossover. Bunu iyi yapmak adam geçmek demektir.
Kareem abdul jabbar'ın son dönemine yetişmiş adamım ben. Magic, bird, jordan, barkley, robinson, shaq, olajuwon, mutombo, miller, stockton, malone, drexler... kimleri izlemedim ki. Öyle özet, bant falan da değil. Canlı izledim bu adamların maçlarını.
O yüzden beğenmiyorum lebrick'i. 80'lerde be 90'larda oynanan basketbola âşık olduk biz. Hayâli düdüklerin çalınmadığı, boyalı alana girenin dayak yediği, uzunların uzun ve kısaların kısa gibi oynadıkları basketbola âşık olduk. Taktik savaşlarına sahne olan, set hücumlarının olduğu, mj'in bile kolay kolay isolation oynamadığı, azmin, disiolin ve zekânın en az yetenek kadar önemli olduğu oyuna âşık olduk.
Stockton to malone özdeyişinde vücut bulmuş pick n roll, princeton ve triangle offense'ler, olajuwon'ın alçak post oyunları, dennis rodman'ın azmi, tim hardaway'in crossover'ları, kevin garnett'in tek başına takım olması, miller time, the shot...
Günümüzde nba sağlandığı bataktan kurtulmak için sahte süper yıldızlar yaratıyor. Bunu yaptıkça da benim gibi milyonlarca püriten basketbol âşığını kendinden soğutuyor.
Lebrick de bu durumun ete, kemiğe bürünmüş hâlidir. 80 ve 90'larda oynasa en fazla dominique wilkins olabilecek bir adam o. Hayır, benimki nefret değil. Bunun adı nefret olamaz. Âşık olduğum sporu elimden alanlardan nefret ediyorum ben. Lebrick ise onların yalnızca piyonu. Balon gibi şişkin egosu, her sözüyle ortaya koyduğu çiğ kişiliği, loser'lığı ile... hayır, nefret etmiyorum. O benim midemi bulandırıyor.
Evet evet. Tiksinti bu.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com