her

insanın yalnızlığını iliğine kadar hissettiren mükemmel bir film.

filmin hikayesine veya tanıtımına bakınca "'siri ile aşk' ne kadar saçma" gibi bir fikir gelmedi değil. ama izledikten sonra fikirlerim tamamen değişti ve bu film arşivimdeki en sağlam yerlerden birisini kaptı diyebilirim.

filmin karakter, müzik seçimleri, çekim teknikleri ve ara ara sokulan mizah kısımları gerçekten güzel. scarlett johansson'ın seslendirmesi bir tık daha cazip yapmış sırf onun için bile izlenir diyorum.
konuya gelirsek ben pek uzak mesafe ilişkisi değilde teknoloji içerisindeki boğulma, insanların git gide daha yalnızlaşması gibi durumları hissettim nedense. zaten filmi izlerken sağdan soldan geçen sürekli telefonla uğraşan insanları farketmemek imkansız. herkes elinde telefonla sağa sola koşturuyor. ana karakterimiz thedore da insanlardan git gide soyutlaşan, eşinden ayrılmış birisi.

--spoiler--

s:geçmiş kendimize anlatıp durduğumuz hikayelerden ibaret.
___

t: hiç kimseyi seni sevdiğim gibi sevmedim.
s: ben de. artık nasıl olduğunu biliyorum.

___

s: Bir kitap okuyormuşum gibi düşün. Delicesine sevdiğim bir kitap. Ama artık onu çok yavaş okuyabiliyorum. Bu yüzden de, Sözcükler arasındaki boşluk o kadar büyüyor ki, artık sonunu getiremiyorum. Seni hala hissedebiliyorum. Ve hikayemizdeki sözcükleri . Ama bunu artık sadece kelimelerin arasında, mesafelerin olmadığı bir yerde yapabiliyorum. Maddesel dünyaya benzemeyen bir yerde. Başka bir şeyin olup olmadığını bile bilmediğim bir yerde.

--spoiler--

bana kalırsa film kesinlikle izlenmesi gerekenler listesinde. sevdiğiniz yanınızdaysa eğer kıymetini daha iyi anlarsınız belki. ama yeni ayrılmış birisinin yalnızlığını daha fazla yüzüne vuracaktır aynı zamanda.

görsel

görsel