kemal sunal

az evvel facebook'ta bir hikaye/anı okudum ve gerçekten çok etkilendim. doğru mudur, ne kadar doğrudur bilmiyorum ama bu olayı anlatan kişi (bkz: emel sayın)'mış.

şayet doğruysa, "sen ne güzel bir adammışsın" dememek ayıp olur.

nurlar içinde yatsın.

--spoiler--

O zamanlar tığ gibi delikanlı, cepte para çok. Oyuncu bir de, Mavi Boncuk filmini cekiyoruz, bir gün setten çıktık,eve gidiyoruz, ben Laleli' de oturuyorum, Kemal, benden önce çıktı, herkes yevmiyesini almış, taksiyle giden gitti, kendi arabasıyla giden gitti, ben baktım ki Kemal yürüyerek gidiyor, üç kilometre var gideceği yer.Her gün yürüyerek gidip geliyor, merak ettim, nereye gidiyor bu adam böyle diye.
Uzun süre yürüdü, sonra bir bankta bir adam yatıyordu, kaldırdı adamı, bir şeyler konuştular, sonra cebinden para çıkarıp verdi.Şaşırmıştım, sonra biraz daha ilerde bir lokantaya girdi, bir şey yemeden çıktı, oraya da para verdiğini görmüştüm..
Bıraktım takibi, banktaki adama yaklaştım, tanıyor musunuz o az önce size para veren adamı ? dedim.
Adını bilmem, sormam da, her gün para verir bana dedi,
Teşekkür ettim,
az ilerdeki lokantaya gittim
Az önce gelen beyin borcu mu var size ? dedim, tanımadılar beni,
Kemal abi' nin mi, yok hayır bize her gün evsizler uğrar, yemek yediririz, o da sağolsun, onların yemek masrafını öder dedi..
Ertesi gün Kemal' in yanına gittim
Sen ne güzel bir adamsın ya dedim,
Ne olduğunu anlayamadı,
Sarıldım ağladım..
Ölme sen benden önce dedim,
Dinletemedim...

--spoiler--