hikmet benol

albayım sevgi son zamanlarda bana karşı gizli bir savaş başlattı. artık onu sevmediğimi bilgenin yanına gittiğimi biliyor. hayır bu konuda konuşmuyor. herzamanki gibi battaniyesini alıp uyuyor bi köşede. yalnız yemeklerde hissediyorum bu öfkeyi.yemeklerde pişmiş soğan sevmediğimi biliyor ve bunu kullanıyor sanki bana karşı. bu huyumu öğrendiğinden beri yaptığı hiç bir yemekte soğan görmedim albayım. hissetmedim de. sevgi bu konuda herzaman hassastı. yalnız son zamanlarda yemeğin ortasında rahatsız edici o hissi o kokuyu alıyorum. o anlarda gözünü kaçırıyor birden. ben neden böyle olduğunu sormadığım için daha da ileri gidiyor. bazen sadece yanık soğan kokusu alıyorum. öyle ustaca gizliyor ki manevrasını. hiç bir şey yokmuş gibi devam ediyorum. aramızda bir sinir harbi yaşanıyor. sanki hangi kaşıkta o kokuyu alıp ve yüzümü buruşturacağımı biliyor ve gözlerini dikiyor bana. çok kez yakaladım onu bu halde. hiç yalan söyleyemez. buyüzden ben de sormuyorum. yalan söylese ben de inanır konuyu geçiştirir kapatırdım ama söyleyemez. evlilikde bu kadar ince detayların bile bazen karşımıza bu şekilde çıkabileceğini hiç düşünmemiştim albayım. ülkemizde soğan veli nimet olarak görüldüğü için belki de ben başka bi yerde doğmuş olmalıydım.