burdur

ilk geldiğimden bu yana beni şaşırtan il. kocaman göl vardır. ama gölün etrafında cafe, restorant bir şey var mı diye sorduğunuzda çamur var, saz var cevabı alabilirsiniz. yine de gidip keşif yapmak, bizzat görmek gerekir tabi. onun dışında işlek bir caddesi vardır. tüm bankalar, pastaneler orada bulunur. öğrenciye indirim yapıp gönlünü mest eden toros lokantası vardır. bir kez toros’a gittiğimizde menüye bakıp ne yesek diye düşünürken sahibi olan amca bir anda çat diye menüyü elimizden çekip, bırakın menüyü ne isterseniz yiyin demişliği vardır. burdur şişi ünlüdür. ama ben pek beğenemedim. onun yerine adana yerim. birde ceviz ezmesi meşhurdur. iyi yapan bir yerden alınırsa tadı damakta kalır. iyi yapılmamışsa ağza çıtır çıtır şeker gelir, içindeki ceviz oranı düşer, irmik tatlısı tarzı bir şeye dönüşür ve bir esprisi kalmaz o zamanda. benim en sıkıntı çektiğim konu ise ulaşımdır. otobüsün saat kaçta geleceği, son seferin kaçta olduğu vs. gibi şeyler tamamen belirsizdir. antalya ve ısparta’nın yanında ezilmiş olsa da umarım gelişir dediğim ildir.