leblebi tozu

çocukluğumun supersonik lezzeti.

Başıma bir olay gelmişti. Ben yine bu leblebi tozuna dadanmıştım. Arkadasim geldi çağırmaya,güya oyun oynayacakmışız. Amk fakir piçi, senle niye oynayayım ki leblebi tozu yemek varken diye diye baktim kapıya.annem içeri alsana arkadaşını dedi. Ben de almak zorunda kaldim. Ben yine tozu yemeyi geçtim, masanın üzerine döktüm 1 milyonluk kağıt parayla burnumdan çekiyorum artik. Annem arkadasina da ver dedi. Bu salak bana bakıyor tabi yatağımın köşesinde oturmuş bir şekilde. Iyi dedim, vereyim. Avucuma aldim, o sıra aklıma cinlik geldi. Hapsurma numarasıyla birlikte bu fakirin suratına üfledim tozu. Gözlerine kaçtı tabi. Ağlamaya başladı. Annem geldi, doktora falan götürdü bu fakiri. Sonraları harbiden de fakir olduğu ortaya çıktı. Hastaneye ailesi gelmiş, çok fakirlermis, annem de para bırakıp gitmiş artik. Bu da böyle bir anımdır.