ilahi adalet

Bir GÜn Hz. Musa ibadetini Bitirdikten Sonra Bir AĞacın Altına oturur. Hemen Yakınındaki ÇeŞmeyi Seyrederken Atlı Bir SavaŞÇının ÇeŞmeye GeldiĞini GÖrÜr. savaŞÇi Su iÇmek iÇin EĞildiĞinde Boynundaki Altın Kesesi islanmasin diye Çikarir ÇeŞme BaŞina Birakir. suyunu iÇtikten Sonra Altin Kesesini Unutur Ve Yoluna Devem Eder. hemen Arkasindan Hoplaya Zıplaya Bir Çocuk Gelir tam Su iÇeÇekken
altin Kesesini Fark Eder Ve HiÇ DÜŞÜnmeden Alir ve UzaklaŞir.

ÇocuĞun Arkasindan Çok YaŞli Bir ihtiyar inleyerek Su iÇmeye Gelir.
bu Arada Altin Kesesini Su BaŞinda Unutan SavaŞÇi Keseyi Almak iÇin
ÇeŞmeye DoĞru YaklaŞır. Fakat ÇeŞme BaŞinda HiÇ Bir Şey Bulamaz.
ister ihtiyar Ne Kadar Ben Almadim Dese De SavaŞÇiyi ikna Edemez.iyice Sinirlenen SavaŞÇi Kilicini Çeker Ve YaŞli Adami Oracikta ÖldÜrÜr.
olan Biteni GÖren Musa : ''ey Rabbim Bu Nasil Bir Adalettir''der Ben hiÇ bir Şey Bilmiyorum.
senin iŞine Sual Olmaz Ama Ben Anlamadim Der."
bu isyana Benzer AÇiklikta Ki SÖzlere KarŞilik Rab ŞÖyle Seslenir:

''ey Musa Ben Sana Benim iŞlerimi Anlayacak Kadar Akıl Vermedim ki
sen Benim Hakkimda Yorum Yapıyorsun.

ama Kalbinin YatiŞmasi iÇin GerÇek Şudur.

savaŞÇi O KÜÇÜk ÇocuĞun Babasinin Malini YaĞmalamiŞti.
Ölen ihtiyar ise GenÇliĞinde Çok GÜÇlÜ Bir Adamdi Ama Bir HiÇ
uĞruna
bir KÖylÜyÜ ÖldÜrmÜŞtÜ. O ihtiyari ÖldÜren SavaŞÇı iŞte O KÖylÜnÜn
oĞludur''

ey Benim Gafil Kulum Şimdi TÖvbe Et ÇÜnkü Benim Adaletim iŞte Bu
kadar aÇıktır.