ben bu yazıyı kendime yazdım

varolduğun için kendini şanslı kılanlardan mısın? yoksa neden ”ben” diyenlerden mi? nefes alıyorsun ya işte daha ne istiyorsun demezler mi adama? derler. istersin; insanoğlusun sonuçta. peki kendine hakim olmayı denedin mi hiç? yada kendinden daha kötü olanları düşünüpte ”aman herkesin derdi kendine büyük” diyenlerden mi oldun yoksa… neden nefes alabildiğin için kendini şanslı kılmıyorsun, senden daha önemli hiçbir şey yokken neden kendine bu dünyayı zindan ediyorsun ki.. bak gülümsemeyi dene mesela, asık bir surattan daha güzel. üstelik diğer insanlara çok daha güzel görünmenin en basit yolu bu. Eğer ”insanları sevmem” diyenlerdensen toprağı sev, yağmuru sev. sonra yağmur yağdığında toprakla karışır ya işte o koku da belki aşkı hatırlatır sana ? aşkı hatırladığında ağlayanlardansan nehirlere bak, yağmur yağdığında nasıl da güçlenir taşar bunu hatırla, sende çektiğin acı ve gözyaşlarıyla güçlendin mesela.. ”ben güçlü değilim” diyeceksen şimdi gülümsetebildiğin insanları hatırla,bir insanı gülümsetebilmek nasıl bir güç bilir misin? ”bilmiyorum, sahte güldüler onlar” e uzaklaş? sahteliklere ihtiyacın yok. sana diyeceğim şu sahteliklerden bahsetmişken, nefes alıyorsun ve gerçeksin. şimdi sadece kendine izin vermeyi dene, bu kadar basit aslında..