ben bu yazıyı sana yazdım

gökyüzüne bakıyorum da yıldızlar tek tük. sabah güneş doğunca onlarda yok olacak. onlarda görünmez olacak. tıpkı senin o gece bembeyaz karlar ardında görünmez olduğun gibi. buz gibi ocak ayının dondurucu soğuğunda kalbimi ateşinle yaktığın gibi. o gün orada soyundum. montumu, şapkamı, atkımı attım yere. çünkü boğulacak gibi nefessiz kalmıştım. normalde soğuktan buz kesmem gerekirken ben alevinle kül olmak üzereydim. sonra oracıkta düşüp bayılmışım. ertesi gün evde sol gözümden akan bir damla yaşla açtım gözlerimi. annem başımda gözümdeki yaşı silerken şefkatle baktı. ama hiçbir şey söylemedi. gözünden akan yaşları gizlemek için başını sol tarafa çevirdi. sonra sessizliğini bozdu. bana acıların en büyüğünü evlat acısını mı yaşatmak istiyorsun? dedi. ve bu defa gizlemeden hıçkırıklara boğuldu. bu kez bol miktarda göz yaşı akıtma sırası bendeydi. o ara gözum pencereye kaydı. bu kez gözyaşı sırası gökyüzüne gelmişti. bardaktan boşalırcasına bir yağmur. annem bana, ben sana, gökyüzü hepimize ağlıyordu. o günden sonra seni sadece 2 kez gördüm. ilki rüyamdaydı. kar gibi bembeyaz elbiseler içinde bir nehrin kenarında bana bakıyordun. bakışlarında hem şefkat hem nefret, hem gurur hem utanç, hem korku hem aşk vardı. yavaş ama emin adımlarla nehrin içine yürüdün. bedenin dalgalar arasında yavaş yavaş kaybolurken ben titreyerek ve tek bir adım atamadan olduğum yerde beyazın yok oluşunu izliyordum. bu rüyanın bir işaret olduğunu nereden bilebilirdim. aradan tam 1 yıl geçti. bir gün tesadüfen uçurumdan nehre uçmuş bembeyaz bir araba gördüm. o insan karmaşasının içinde bembeyaz elbiseler içinde seni gördüm. o an kör olup seni o halde görmemek için neler vermezdim. gözlerin bir daha hiç açılmamak üzere kapanmıştı. kanlar içindeki beyaz elbisene yaklaşarak bembeyaz tenine son bir kez sarıldım. o gün o kadar çok ağladım ki gözyaşlarımı tüketmişim gibi sonra tek bir gözyaşına hasret kaldım. seni beyaz kefen içinde sonsuzluğa uğurlarken işte o an beyazdan nefret ettim.
bütün renkler aynı hızda kirleniyordu. birinciliği beyaza verdiler.