yulaf ezmesi

öncelikle tok tutan, sağlam bir besindir. atıştıran biriyseniz, yediğiniz saçma her şeyin önüne geçebilir. karın kası için önemli olduğu söylenir, forma girersiniz.

bütün bunların dışında pratik hazırlanışı günün her saatinde yemenize neden olabilir yulafı.

ancak tarafımca kötü bir yanı keşfedilmiştir, unutkanlık yapmaktadır. özellikle yemeyi abartıp günde 3 öğün ya da tüm ara öğünlerde tüketirseniz ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınızdır ama siz bana güvenin o kadar tüketmeyin.

tadına gelecek olursak, neden bilmiyorum çok hoşuma gidiyor ve nasıl sevilmediğini de anlamış değilim. gerçi sütle, suyla falan tüketenleri duydum, yapmayın. en iyisi yoğurtla deneyin. eskiden mısır ekmeği ile yoğurdu karıştırır yerdim, ufalardım bir güzel mısır ekmeğini. sonra mısır patladı, yemeyin dediler diye bu yiyecekten mahrum olmuştum, şimdi yulafı ne zaman yoğurtla karıştırıp yesem aklıma mısır ekmeği-yoğurt'la yakaladığım tat geliyor.

iyi bir karın kası için şart diyorlar, bakalım.. onu da birkaç ay sonra editler yazarım. unutmadan yoğurdun içine meyve tanecikleri kesebilirsiniz ya da bilmiyorum denemedim, nedense entryi uzatmak için yazıyorum.

hayır zaten kimse bunları okumayacak. gecenin ya da sabahın 6'sı saat. ne yapayım, sabah ya da öğlen uyanıp kendim okuyacağım ve güleceğim işte..

ne diyorduk? aa ocağı açık unuttum. dedim unutkanlık yapıyor diye!

uzaklardan gelen edit: yazacaklarımı unutmuştum devam ediyorum. geçenlerde anneannem bize geldi, "ne yiyon bakayım oğlum dedi?" yulaf dedim. "bizim köğde atlara veririk onu" dedi ve dakikalarca güldü. zalim anneanne! yok yok severim anneannemi.

bir de açıp tayyibi saatlerce dinlemese.. ulen eskiden bir iki ruj muj sürerdi başına böyle sade bir şey örterdi. şimdi içine beyaz bir şey giyiyor, sonra türban. türbanın bağlama şekli değişti. ah ulen anneanne. dedim ki açayım bir tayyip ile ilgili gerçekleri izleteyim, çok basit bir geçmiş-gelecek tayyip videosuyla başladım, diş güçlerin oyunu bu dedi. zihnini ele geçirmiş hüloğlar. onun dışında çok iyi kadındır vesselam.

bizim rıfkı ağabeyden bahsetmedim.. onu da anlatayım diyeceğim ama yulaf ezmesi başlığında daha fazla saçmalarsam sonum ne olacak bilmiyorum.

uzaydan gelen edit: noluyoya'ya teşekkürler, onun entrysi olmasa, anneannemin yaptığı şakayı yazmayı unutacaktım.