keder icinde bogulmak

diyelim ki; tuhaf müzikler dinleyip, çıldırtıcı güneş ışığı altında hiç kıpırdamadan duran ağaç dallarına baktıkça, bir rüzgarın bir fırtınanın hayali ile üzüntüye batmak. sebepsiz yere öylesine bir yorgunluk içinde yazarak durumu daha da çıkmaza taşımak. bir kayanın ağırlığını/durağanlığını tam kalbinde hissederek neden böyle olduğunu çözememek. baktığın her tarafta hüzün görmek. "bırak şu looser ayaklarını, bu da nerden çıktı şimdi? !" diye kendi kendine konuşurken, yine kendine, "kapa çeneni" diye bağırmak.

olduramayışlar. yorulmak.