garden state

insanı izlerken hele de sonuna doğru gerçekten etkilemiş film. hele de gerçekten sevmiş ve sevilmişseniz. gerçekten sevdiğinizin kollarında kendinizi huzurlu ve güvende hissetiyseniz ve bunu ona söylediyseniz. yeni güne gözlerinizi açtığınızda o yanınızda ve yanı başınızdaysa gününüzün harika geçeceğinden eminseniz. onu uzaklara yolladığınızda size kokusunu bıraktıysa ve sizin ona bıraktığınız ıslak bir omuzsa, arkasından el sallamak bile çok güçse ve geldiğinde yine ağlarsanız ama bu kez sevinçten ağlarsanız, işte bütün bunları son 15 dakikada yaşayabileceğiniz bir film.
keşke gerçek aşkı bulduğumuzda onu kaybetmesek ve "keşke" demesek..
keşke 4 yılın hatrını geri alabilsek...