ankara

Ankara

tunalı hilmi caddesinde

yaşanması zor olan bir aşk tramvası

ve kızılayın o masum bakışları

altında dikmende soluksuz

kalan bir çocuğun

nefes alıp verişi

neresinden baksam aynı yolun

aynı kıyametin habercisi

sen gülersin ankarada

çocuklar güler sana

gelip geçici bir aşk molasında

su isteme merasimi

tandoğana gitmekte olan

bir metro gişesinden

alınan ve dönüşü olmayan bilet

gibi değişmeli kaderim

her ne kadar da

yabancı olsakta polatlının rüzgarına

gözümüze kaçmasın diye

toz bulutlarını kapanmalıyız başörtümüz

analı kızlı ördügümüz o nadide

çeyizliğimizle

bir başka da güzel

ankara kalesinden gün batımını izlemek

ulusa bakıp iç çekmek öyle derinden.

Cihan Balcıoğlu