sergüzeşt

Bir çocuğun bir çocuktan yardım dilemesi ve diğerinin insanlık sevgisine açık olan sevgi ile beslenmiş küçük kalbinin yol göstericiliğiyle tek kurtuluş çaresi olarak "Ben seni dolaba saklarım." şeklindeki koruyucu ve masum sözlerini barındıran romandır.

--spoiler--
—Dilber, sana ne oldu?
—Hiç, ben kaçtım.
—Niçin kaçtın?
—Beni çok dövüyorlar, çok hizmet ettiriyorlar. Sonra her dakika "Pis Çerkez! Pis halayık!" diyorlar. Oyun oynasam, yasak. Üşüdüğüm zaman mangalın kenarına otursam, Taravet maşa ile elimi yakıyor. Bak koluma... dedi.
Gerçekten yatağın içinden çıkardığı esmerleşmiş, sertleşmiş kolunun üzerinde bir yanık izi vardı. Sonra yine sözünü devam ederek:
—Bu yatağı aşağı indirin de ben sizin esiriniz olayım. Sana su taşırım, bebeklerimi giydiririm, odanı süpürürüm. Beni bırakma, dedi.
Lütfiye:
—Ben seni burada dolaba saklarım. Seni kimse bulup göremez, diye cevap verdi.

--spoiler--