galatasaray

bu takımın yaşattığı gururu ve inancı hala hayatta umut kavramını kaybetmeye basladığımız su günlerde tekrar tekrar gözümüzün içine sokan takımdır. avrupadaki bahisçilerin uefa şampiyonluğuna 1/250 verdiği zamanda rakiplerni çatır çatır yenilmeden geçerek bir ilki yaşatmıştır. efsane uefa finalinde aklımda bir çok pozisyon var unutamadığım. ama bir kare var ki popi penaltıyı atmış herkesin gözünde sevinç göz yaşları. ekranda kupa türkiye'de yazısı. herkes birbirine sarılıyor duygusal anlar yaşanıyor. o sırada bi adam var ki o adamın dibi de tafi brezilya milli takımının efsanesi elinde türk bayrağiyla gözleri yaşlı kameralara poz veriyor. adam o kadar benimsemiş ki takımı ve cimbomu adam türk bayrağıyla stadta tur attı abi. su sıralar konuşulan genel geyikler fener şike yapmış yok rakip oyuncu yerdeyken gol atmış vs vs. hiç umurumda değil gerekirse son maça kadar savaşır gene ellerinden alırız kupayı yeter ki tafi gibi hagi gibi popi(popescu) gibi galatasarayı gönülden seven adam gibi adamlaramız olsun. zaten gerisi teferruattır. ilahi adalet yerini bulur.