hermione granger

filmini izlemeden önce benim kafamda canlandırdığım hermione granger aşağı yukarı şöyle bir şeydi:

görsel

çünkü j.k rowling tarafından kabarık saçlı, tavşan dişli olarak tanımlanmıştı. kısacası çirkin ama zekiydi ve ben de "ya bak işte her şey güzellik değil, önemli olan zekanı konuşturmak." diyordum. filminde ise emma watson tarafından karakter şöyle bir afet-ül devrana dönüştü.

görsel

kendimi avutmak için söylediğim bütün sözler boşa gitti kısacası. filmi izledikten sonra kafamdaki hermione granger eskisi gibi kalmadı zaten, emma watson olarak devam etti.

sonuç: (bkz: lanet olsun bu hayat)