12 eylül 1980

gerekli bir darbeydi. demokrasi dediğiniz dandik kavram insan hayatından önemli değildir ama aşırı demokrat kafalara sokamadık şunu bi.

12 eylül öncesinde iş çığrından çıkmıştı. ortaokullarda bile doğru düzgün ders işlenilmiyordu. öğretmenlerine saldıran öğrenciler her yandaydı. kürtçüleri saymazsak kardeş kardeşin kanını döküyor her gün onlarca kişi öldürülüyordu. kurtarılmış bölgeler, kahveler, sokaklar ilan ediliyordu. polis bile; pol-der, pol-bir diye ikiye bölünmüştü, öğretmenler de öyle.

böyle bir ortama bir günde dur demiştir bu ayar. daha onlarca gencin daha kanının dökülmesini engellemiştir. halk tarafından da gayet olumlu karşılanmıştır.

bugün ise fildişi kulesinde oturup, - halk zaten kenan evren'den tiksiniyor, diye kendini halkın sözcüsü sanıp yorum yapan insanlar epey fazla kişiyi kandırdı. geçen bir ankette okumuştum, zeki ve çalışkan türk halkına sormuşlar , -bugün darbe olursa direnir misiniz? diye. yüzde 70 küsür evet direnirim demiş. evini arabasını yeri geldiğinde karısını kızını yakan adamlara ulan diyemeyen adamlar askerlere direnecekmiş, artık nasıl yapacaklarsa. işte daha demin bahsettiğimiz o fildişi kule sahiplerinin sözler gelen kesim bu. bunu başardılar, kenan evren ve ihtilali halka kaka olarak gösterildi.

ama gerçekte demin de dediğim gibi, darbe halkın çoğunu memnun etti. kenan paşa her gittiği yerde atatürk gibi karşılandı, anayasası rekor bir oyla kabul edildi. elbette bir fişleme vardı ama olmasaydı bile ''o herşeyden üstün halkın iradesi'' -gülücük- kenan paşasının anayasına yine tamam diyecekti hem de seve seve.