turgut uyar

--spoiler--

Acıyor

Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan

Mükemmel mutsuzluğundan insan soyunun
Sevgim acıyor

Biz giz dolu bir şey yaşadık

Onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını

Bir sevinç sanarak


En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi

Kahkahası gün ışığına vurup da
Ötede beride yansımayan

Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem

Bütün işhanlarının tarihçesi
Bütün söz vermelerin tarihçesi

Sevgim acıyor


Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile

O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum

Sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor

Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar

Tavrım bir şeyi bulup coşmaktır

Sonbahar geldi hüzün
Kış geldi kara hüzün

Ey en akıllı kişisi gündüzün
Sevgim acıyor

Kimi sevsem
Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte

Ekim falan da gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar

--spoiler--

Gece gece 5.ye döndüğüm ve artık dinlemekten mala bağladığım tüm güçlülüğümü güçsüzlüğüme dönüştüren ve ne kadar yenik,bitap ve acınası halde olduğumu gösteren şiirdir hele ki alttaki link le takip edilirse dünyadan ayrılırsınız.

https://www.youtube.com/watch?v=DXdZLoLEthY