rakı

oturursun masaya, garson bir sise raki getirir, mezeleri siralar,
kadehini doldurur, içersin!

hayir, raki öyle içilmez...
rakinin nasil içilecegini, ya da nasil içilmeyecegini bilelim..

raki günes batmadan içilmez.
raki yalniz basina içilmez,
duvara bakilarak içilmez,
raki keyif için içilir,
dertlenmek için içilmez,
raki sohbet için içilir.

raki, sakadan, nükteden, isletmeden anlamayan bayir turplariyla
içilmez.

raki gürültüyle içilmez.

raki çabuk içilmez, içip masadan kalkilmaz.

raki sofrasinda fazla yemek yenmez, mezelerle yetinilir.

raki sofrasinda sigara küllügüne zeytin çekirdegi, sıkılmıs limon
kabugu konmaz,

raki kadehine önce raki, sonra su, daha sonra da buz konur;
bu sirayi bozarsaniz, anason kadehin üzerine çikar, rakinin hem
tadi hem keyfi kaçar.

rakinin ana mezeleri disinda, ekstra mezeleri de vardir,
bir de "göz mezesi" vardir ki....tahmin ettiğiniz değil, bakin o
nedir? :

yahya kemal, her aksam sofrasini "kus sütü eksik" kurdurur, ama
çoguna el bile sürmezmis...
lakin sürsün, sürmesin hepsi hesaba yazildigi için sef garson,
şaire, simdiki deyimle "kiyak yapmis", sofraya kirmizi turp
koymamis...
yahya kemal gelmis, oturmus masaya söyle bakmis garsonu çagirmis:
"nerede kirmizi turp?"
"efendim dikkat ettim yemiyorsunuz da..."
"ben sofraya konan her seyi yemek zorunda degilim, onlarin bazilari
benim göz mezemdir!"*