aşk

Aşkı anlatabilecek tek kişinin olmadığını düşünürüm hala.

o herkeste farklı yaşanır çünkü

galiba en berbatı da benimki

aşkı alıp kalbime nakşetmişim sanki

işlerken kalbime iz yapmış tüm acı darbeleri.

Üstelik aşkı benliğimde hissetmekle kalmayıp

dokunmak istemişim bencilce.

sonra ruhum dolaşıp durmuş yanlış bedenlerde.

acılar da büyümüş haliyle.

abartıp herşeyi ulaşılmaz olana meyletmişim

kalbimi kopartıp ellerine vermişim

herşeyi unutup birtek onu sevmişim

inanmak herşeyi değiştirebilir diye

çaresizce umut etmişim

şimdi ben iki kişiyim !

onun bedeni benim bedenim

o ise el sıkışıyor hala başka kızlarla,

ellerindeki kalbimi görmezden gelerek.

başkaları bakabiliyor gözlerine

benimkilerse anca yaş döküyor onun yerine

söylenecek birşey varsa aşk hakkında

acıyı kaldıramıyorsanız sakın aşık olmayın bir adama !