tantum

mide bulantısından halisülasyona zar zor yer bırakır bazı şahıslarda, ama halisülasyon görülen o kısacık zamanda neye uğradığınızı şaşırabilirsiniz.
mesela bende öyle oldu. hepimizin bildiği gibi vücutta zerre uyku isteği bırakmayan bu haplar, beni de uykusuz bıraktı. artık sabahın beşi mi, altısı mı emin değilim. ellerden çıkan parlak ışıklar ve kulağa konan gerçek dışı sineklerle geçen bir geceden sonra zorla kendimi uyutma çabalarındaydım. yatağıma yattım, bir gözüm açık duvarları filan seyrediyorum, efendime söyleyeyim kediler görüyorum duvarda böyle bana göz kırpmalar iş atmalar filan neyse. yarı uykudayım, yarı uyanık. kendimi bildiğiniz paralel evrende buldum. işin garibi, paralel evrende olduğumu biliyorum, bir yandan uyanığım bir yandan rüya görüyorum. arada uyanıp bakıyorum kedilere, sonra rüyaya dönüyorum, kaldığım yerden devam ediyorum filan. paralel evrende yaşadığım günü, bazı farklılıklarla tekrar yaşıyorum o sırada. arkadaşlarla oturmuşuz içiyoruz, muhabbetler filan. ben onlara diyorum işte, biliyor musunuz şuan biz paralel evrendeyiz. ben şuan başka bir evrende yatağımda uyumaya çalışıyorum, bakın hatta şuan orada gözümü açıcam diyorum. gözümü açıyorum, hala duvarda kediler filan. sonra tekrar rüyaya dönüyorum daha doğrusu paralel evrene diyeyim orada arkadaşlara anlatıyorum paralel evrenlerde olduğumuzu. baya bir geyik döndürüyoruz orda. arkadaşlardan birine diyorum işte, senin saçın bizim dünyamızda sarı biliyor musun filan. bildiğiniz o anı yaşıyorum yani. her şeyi de hatırlamam cabası, gayet bilinçliyim. neyse sonra paralel evrendeki arkadaşlarıma eve gidiyorum ben diyip gidiyorum, hep beraber koşuyoruz filan. o şekilde yataktan kalktığımı hatırlıyorum artık. bir daha da uyumaya çalışmadım o gece, iki gece uykusuzluk iki gün mide bulantısı çektim. tantum'un bana kazandırdığı şeyler paralel evren tecrübesi ve duvardaki kediler oldu. ama iyi yahu, doctor who'da bile olsam gidemezdim paralel evrene. bir görmüş olduk.