seven pounds

şimdi öncelikle bir parantez açalım;

laf sokmak için demiyorum, azıcık duyarlılık ve sanatsal iştah gerektiren film. aksiyon, süper kahraman, canafar filmi hastasıysanız, tempo düşünce bunalıyorsanız hiç bulaşmayın... yanlış numara ayakkabı almak gibi; sıkar.

mesela ingiliz hasta'dan hoşlanmadıysanız yanaşmayın...

şimdi inadım inat ben bunu seyrederim (mecnun çınar mode:on) diyorsanız. şiddetle tavsiye ederim.

woody harelson bu adama çok büyük oyuncuydu her zaman ama cheers dizisindeki o gerizekalı rolü adama yapıştı kaldı senelerce. koskoca bir kariyer bir komedi dizisinin gölgesinde kaldı gitti. biraz da orta-batılı yarma fiziğinin de etkisi var tabi. bu filmde ders niteliğinde bir oyunculuğu var. tek kelimeyle muhteşem.

will smith sidney poitier ve morgan freeman'ın overrated oyunculuğundan ağızları sulanarak bahseden sinema eleştirmenleri bakalım ne zaman gelmiş geçmiş en büyük siyahi oyuncu olduğuna ikna olacaklar. bu gidişle kendisinden bir marlon brando çıkacak gibi duruyor bu filmdeki oyunculuğunu tarif etmek çok zor mükemmele yakın diyebiliriz.

tekrar uyaralım film şimdiki zamanlara dair bir film değil. yönetmen tempoyu bilerek ağır tutmuş. son dönem filmlerde bitime yakın temponun coştuğu ama gerçekliğin ve mantığın yerle yeksan olduğu filmlerden olmasın istemiş belli ki. bu yüzden ağır ağır, ilmek ilmek işlemiş bu da ortalama izleyiciyi çok sıkıyor. fakat filmin iyi olduğu gerçekliğinide gözardı etmemeliyiz. sadece müşteriler farklı. hollywood filminden çok kuzey avrupa filmlerinin temposunda ama onalrın donukluğundan eser yok.